Атиџе е жена која не се заборава. Не се заборава грижата за мајка ѝ, лупењето на бананите, миењето на косата, не се заборава Атиџе на пазар, вечната борба со небрежноста на соседот, вкусот на медот и дефинитвно не се заборава пораката „пола за мене, пола за пчелите“, симбол за женската грижа и труд., објави медуза.мк.
Да се пишува и зборува за Атиџе не е нешто ново.Хероината на „Медена земја“ ми е исклучокот.
Атиџе е жолта боја. Таа е автентична и секогаш расположена, топла и распеана, таа е медената еко – свест која нè размрда, жената во која се заљубив уште од првиот момент кога ја видов. И како човек да не биде целосно обземен од нејзината појава?
Еве ме, повеќе од четири месеци по среќавањето со Атиџе, сè уште сум обземена од нејзината појава. И не само јас, и не само оние кои го гледале филмот, и не само Сара Џесика Паркер, туку целиот свет. Затоа што станува збор за жена која не се заборава. Не се заборава грижата за мајка ѝ, лупењето на бананите, миењето на косата, не се заборава Атиџе на пазар, вечната борба со небрежноста на соседот, посветеноста кон сето она кое го прави, не се заборава вкусот на медот и дефинитвно не се заборава пораката „пола за мене, пола за пчелите“, симбол за женската грижа и труд. Атиџе е икона на дваесет и првиот век затоа што е борец за баланс, како во еко – системот, така и во секојдневниот живот. А мене, сè што ми останува да кажам е дека еднаш имам играно на Фолтин со Атиџе!
