Нарцисоидните родители често се обидуваат да контролираат и манипулираат, па поставуваат правила што немаат логика и можат сериозно да влијаат врз децата, пишува YourTango.
Во очите на родител кому најважен му е самиот себе, правилата не мора да бидат доследни. Таквите родители често ги исцрпуваат децата емоционално и физички за да го добијат тоа што го сакаат.
Едно од најчестите правила е забраната за преиспитување. Иако љубопитноста е природна кај децата, нарцисоидните родители сметаат дека тие мора безусловно да слушаат.
„Нарцисите често чувствуваат дека имаат право на сè“, објаснува пензионираниот клинички психолог Леон Ф. Селцер.
Честа е и забраната за заклучување врати. Иако детската соба треба да биде безбедно место, во ваквите домови приватноста речиси и не постои.
Од терапевтската група Williamsburg Therapy Group посочуваат дека приватноста е важна за развојот на идентитетот и интересите кај децата.
Нарцисоидните родители често не дозволуваат ниту покажување тага или лутина. Наместо да ги разберат емоциите на детето, тие очекуваат постојана благодарност и послушност.
Друг проблем е инсистирањето семејните проблеми да останат тајна. Стравувајќи од разоткривање, ваквите родители им забрануваат на децата да зборуваат за случувањата дома, дури и кога станува збор за сериозни проблеми.
Во многу случаи, на децата не им е дозволено да кажат „не“. Психотерапевтката Трејси С. Хачинсон вели дека нарцисите често не ги почитуваат туѓите чувства, мислења и личен простор.
Некои родители инсистираат и на физичка блискост, дури и кога детето не се чувствува удобно со прегратки или бакнежи, што може да создаде чувство на непријатност и нарушување на личните граници.
Контролата се гледа и преку претерани домашни обврски. Ако куќата не е „совршено“ средена според нивните стандарди, детето не смее да излезе или да се дружи.
Доцентката Кристи Ли Паркин објаснува дека нарцисите често користат манипулација кога чувствуваат дека ја губат контролата врз некого.
Нарцисоидните родители често забрануваат и љубовни врски, плашејќи се дека децата ќе станат независни и ќе се оддалечат од нив.
Друг проблем е прераното префрлање возрасни обврски врз децата, како финансиски трошоци и плаќање сметки, што создава огромен притисок уште во тинејџерските години.
Во некои случаи, тие дури бараат од децата да прекинат пријателства без јасна причина, контролирајќи со кого се дружат за да ја задржат својата влијателност.
Експертите предупредуваат дека ваквото однесување може да остави долгорочни емоционални последици врз децата и нивната самодоверба.
