Европа сè повеќе се обидува кратките авионски линии да ги замени со брзи железнички врски меѓу големите градови, а низ континентот се реализираат некои од најамбициозните инфраструктурни проекти во светот.
Во наредната деценија, во Австрија, Франција и Италија треба да бидат завршени најдолгите железнички тунели во светот, кои значително ќе го променат патничкиот и товарниот сообраќај меѓу северна Европа и северна Италија.
Меѓу најголемите проекти е базниот тунел „Бренер“, кој ќе ги поврзе Инсбрук и Болцано. По неговото отворање во 2032 година, тој ќе стане најдолгиот железнички тунел во светот, а патувањето меѓу двата града ќе се скрати од два часа на само 50 минути.
Швајцарија веќе го пушти во употреба базниот тунел „Готард“, долг 57 километри, кој го поврзува Цирих со Милано и го намали времето на патување од четири на два и пол часа.
Во Австрија се гради и тунелот „Семеринг“, вреден пет милијарди долари, кој ќе биде дел од новата брза железничка врска кон Грац, Вилах, Италија и Словенија.
Паралелно, Данска и Германија го реализираат проектот „Фемарнбелт“, подводен тунел под Балтичкото Море, кој треба да биде отворен во 2031 година. Со него патувањето меѓу Хамбург и Копенхаген ќе се скрати за околу два часа.
Сепак, големите проекти се соочуваат со сериозни проблеми, меѓу кои доцнења, политички спорови и огромен раст на трошоците. Според Европскиот ревизорски суд, трошоците за осум големи транспортни проекти пораснале во просек за 82 проценти, а доцнењата достигнале, во просек, 17 години.
Еден од најконтроверзните проекти е железничката линија Лион–Торино, која вклучува тунел вреден 14 милијарди долари. Иако треба значително да го намали товарниот сообраќај по патиштата, проектот со години е блокиран од протести и правни спорови.
Европската унија планира до 2050 година да создаде паневропска мрежа на брзи железници, долга околу 56.000 километри, која ќе ги поврзе сите главни градови на континентот. Проценетата вредност на проектот изнесува околу 650 милијарди долари.
