Патешествието од подот во охридската куќа каде во фетус позиција на едно чергиче и со една чаша млеко дневно преживуваше единаесетгодишниот Илче, до малиот групен дом во атарот на демиркапиското село Корешница каде што сега тој се наоѓа, за ова дете со ретка болест беше трновито. Но, сликата што не дочека кога го посетивме во неговиот нов траен дом близу Демир Капија, покажува дека со мајчинска љубов, лекарска грижа и посветеност, се случуваат големи чуда.
– Станува во 7 часот наутро, си појадува, најмногу сака да јаде благо. Има две омилени, меки играчки и си игра со нив. Задолжително го поминува времето надвор во дворот кога е топло и сончево. Музика има постојано, некогаш станува со песна, пее наутро, ни раскажа една од жените кои се грижат за Илче.
На клиниката неговата состојба била загрижувачка – имал екстремна потхранетост, што беше видливо и од фотографиите на социјалните мрежи, со контрактури, затоа што со месеци неподвижен и беспомошен лежел на чергиче на подот од собата. Меѓутоа, кога пристигнал на Детската клиника, целиот персонал, сесрдно се ангажирал околу Илче, му биле извршени сите медицински прегледи, а работел и со психолози, дефектолози и многу посветени медицински сестри.
Повеќе на Слободенпечат.мк
