Оризот е една од најзастапените намирници во светската кујна, но и покрај тоа, многумина сè уште не се сигурни дали и колку пати треба да се мие пред готвење.
Според експертите, испирањето на оризот има важна улога бидејќи помага да се отстрани вишокот скроб, како и ситните нечистотии и честички што можат да останат по обработката и пакувањето.
За повеќето видови бел ориз, најдобри резултати се постигнуваат по две до четири плакнења. Оризот се става во сад со ладна вода, лесно се промешува, а потоа водата се истура. Постапката се повторува сè додека водата не стане речиси бистра.
Првото плакнење најчесто го отстранува најголемиот дел од површинскиот скроб, кој може да предизвика оризот да стане леплив за време на варењето. По неколку испирања, зрната остануваат поодвоени и добиваат полесна и порастресита структура.
Кај долгозрнестите сорти, како басмати и јасмин оризот, миењето е особено важно. Од друга страна, оризот за рижото најчесто не се плакне за да се задржи скробот што му ја дава препознатливата кремаста текстура. Кај суши оризот се препорачува внимателно и темелно плакнење, но без целосно отстранување на скробот.
Кафеавиот ориз обично содржи помалку површински скроб, па доволно е да се измие еднаш или двапати.
Освен што влијае на текстурата, миењето може да помогне и во отстранување на прашина и други нечистотии. Некои стручњаци посочуваат дека со плакнењето делумно може да се намали и количината на арсен што природно се наоѓа во оризот, иако не може целосно да се елиминира.
Сепак, не се препорачува претерано миење бидејќи може да се изгуби дел од хранливата вредност, особено кај збогатените видови ориз.
Во повеќето случаи, доволно е оризот да се измие неколку пати, односно додека водата не стане речиси проѕирна. Токму овој едноставен чекор често прави разлика меѓу леплив ориз и совршено сварени, одвоени зрна.
