Разводот на родителите во детството може да остави долготрајни последици врз емоционалниот развој на децата, а многу од тие навики и стравови се пренесуваат и во зрелата возраст, пишува „YourTango“.
Според текстот, децата кои растеле во семејства без љубов често развиваат чувство на вина и склоност да се обвинуваат себеси за проблемите околу нив. Ова подоцна може да доведе до ниска самодоверба, прекумерно угодување на другите и анксиозност.
Многумина имаат и страв од сериозни врски и обврзување, бидејќи уште како деца научиле дека љубовта може да заврши со разделба. Поради тоа, дел од нив несвесно ги саботираат сопствените романтични врски или постојано се плашат од напуштање.
Во текстот се наведува дека овие лица често чувствуваат изолираност и имаат силна потреба да припаѓаат некаде, а тоа понекогаш ги тера прекумерно да се трудат да изградат односи со луѓето околу себе.
Истражувањата покажуваат и дека траумите од детството се поврзани со повисок ризик од анксиозност и депресија во зрелоста. Поради тоа, многумина претерано анализираат ситуации, особено во љубовните односи, стравувајќи дека ќе ја доживеат истата болка како нивните родители.
Како последица на чувството на несигурност, дел од луѓето развиваат и хипернезависност, односно избегнуваат да зависат од други, додека други стануваат премногу приврзани кон партнерите и постојано бараат потврда за љубов и сигурност.
Експертите посочуваат дека ваквите модели на однесување не значат дека овие луѓе не се способни за љубов, туку дека уште од детството развиле механизми за заштита од емоционална болка.
