Во текот на летните горештини сопствениците на кучиња најчесто внимаваат на температурата, врелината на асфалтот и достапноста на вода, но ветеринарката д-р Карен Халиган предупредува дека постои уште еден важен фактор – влажноста на воздухот.
Високата влажност може значително да ја намали способноста на кучето да ја регулира телесната температура. Кучињата главно се разладуваат со забрзано дишење, при што испарувањето помага да се намали телесната топлина. Кога воздухот е заситен со влага, овој механизам станува помалку ефикасен.
Особено внимателни треба да бидат сопствениците на кучиња со кратка муцка, постари животни, кучиња со прекумерна тежина или густа влакнеста покривка. Покрај температурата, важни се и возраста, расата, кондицијата, тежината, здравствената состојба и влажноста на воздухот.
Меѓу првите знаци на прегревање се прекумерно или непрекинато задишување, јаркоцрвени непца, слабост и повраќање. Кучето може да изгледа збунето, да се тетерави, да одбива да се движи или постојано да бара сенка.
Ако состојбата напредува до невролошки симптоми, изразена слабост или губење на свеста, станува збор за итна состојба која бара веднаш ветеринарна помош.
При прегревање, ветеринарката советува животното да се навлажни со ладна, но не ледена вода, а потоа да се обезбеди струење на воздухот со вентилатор или клима-уред додека се бара итна ветеринарна помош. Не се препорачува кучето да се завиткува во мокри крпи, бидејќи тие можат да ја задржат топлината доколку не се менуваат редовно.
Кај сериозно прегревање може да дојде до топлотен удар, при што се загрозуваат повеќе органи. Напади, колапс, губење на свеста, крваво повраќање или дијареја и виолетови или сини непца се знаци на критична состојба.
Затоа, при сомнеж за топлотен удар, најважно е веднаш да се започне со разладување и што побрзо да се побара ветеринарна помош. Дури и ако кучето привидно се опорави, по сериозно прегревање е потребен ветеринарен преглед бидејќи оштетувањето на органите може да се појави и подоцна.
