Поранешната советничка во Град Скопје од редовите на СДСМ, Софија Куновска, со остар и ироничен тон го оцени вчерашниот Конгрес на партијата, посочувајќи дека наместо политички настан, јавноста сведочела на уште една лошо режирана и повеќепати повторена претстава. Според неа, Конгресот наликувал на театар на апсурдот, со полна сцена, но без содржина, без визија и без јасна политичка порака.
Куновска оценува дека настапот на лидерот на партијата повеќе личел на монолог отколку на автентичен политички говор, составен од механички елементи и носталгични еха од минатото. Таа прави паралела со говорот на Бранко Црвенковски од 2009 година, наведувајќи дека денешната верзија била без емоција, без убедливост и без политичка тежина, како бледо дигитално пресликување на одамна потрошена порака.
Во својата анализа, таа наведува дека атмосферата на Конгресот била дополнително режирана преку однапред подготвени настапи и „спонтани“ говори, чија улога била да создадат привид на ентузијазам и единство. Според Куновска, тоа бил хор без сопствен глас, инструментализиран за аплауз по сигнал и поддршка по команда, без вистинска дебата и без соочување со реалноста.
Како врв на апсурдот, таа го посочува моментот во кој раководството на партијата ги обвини внатрепартиските критичари за соработка со ВМРО-ДПМНЕ, иако, како што наведува, токму во минатото постоеле тајни политички калкулации и идеи за широка коалиција со истата таа партија. Според Куновска, ваквите обвинувања биле изговорени без чувство на одговорност и без политички усул.
Епилогот на Конгресот, според неа, бил очекуван и разочарувачки. Наместо катарза и пресврт, партијата добила уште една реприза на истата агонија, со продлабочување на поделбите и нивно институционализирање. Таа смета дека највисокиот партиски орган, наместо да биде почеток на обновување, послужил како алатка за продолжување на политичкиот застој и одржување на состојбата на, како што вели, политички стечај.
Куновска се осврнува и на најавите за наводен „голем бунт“ и појава на нови авторитети, оценувајќи ги како мит и илузија. Според неа, станува збор за истите структури кои со години биле дел од центарот на моќта и не можат да бидат носители на суштинска промена каква што му е потребна на СДСМ.
Најголемата трагедија, според нејзината оценка, ја носат искрените и добронамерни членови на партијата, кои остануваат заложници на сценарио во кое СДСМ мора да биде политички парализиран, сè додека не се одиграат клучни заднински процеси поврзани со законски измени и лични интереси на поранешни функционери.
На крајот, Куновска предупредува дека по завршувањето на оваа политичка претстава, седиштето на партијата ќе остане како празна сала по завршен театарски чин – без публика, без енергија и без реална политичка функција. Таа додава дека одговорноста за ваквата состојба не е еднострана, посочувајќи дека и одредени структури во ВМРО-ДПМНЕ, преку тивка поддршка од сенка, имаат удел во одржувањето на ова сценарио.
