Што е заедничко помеѓу "Blue Kit", "Momo", "Docky Docks" и "DELETE"? Сите четири ја возбудуваат имагинацијата на децата и малолетници, имагинација разбудена од апетите на бескрупулозните медиуми за привлекување публика и создавање паника кај нивните родители.
Три клучни зборови ги поврзуваат овие четири имиња - интернет, деца, самоубиство. И тие споделуваат две важни карактеристики:
1. Тие се застрашувачки урбани легенди, често почнувајќи од специфичниот жаргон и начините на онлајн комуникација на современите тинејџери.
2. Иако страшните приказни се измислени, тие навистина можат да им наштетат на психата на помалите и повеќе ранливите деца. Бидејќи откако ќе станат доволно популарни, неизбежно некои тинејџери имаат неодолива желба да ги искористат за да ги заплашат своите врсници или помладите деца.
Експертите за онлајн ризик за деца почнаа да ги користат како за овие така и за други митови, терминот juvenia (млади и параноја), како и терминот "технопаника", кои го нагласуваат преувеличувањето на понекогаш реални, а понекогаш и непостоечки опасности за децата во дигиталниот свет. Таквите претерувања стигниваат од случаите на таканаречените "онлајн игри" кои ги тераат децата да извршат самоубиство до целосна фикција.
Феноменот на технопаниките не е навистина нов. Таа ја придружува секоја технолошка иновација на човештвото - од електрична енергија, преку телефон, до радио и телевизија. Сепак, дигиталнита технопаника има специфична карактеристика, која значително ги зајакнува како тонењето на младите генерации во дигитални технологии и како и неподготвеноста на родителите за "дигитално родителство". Бидејќи многу родители се срамат да разговараат со своите деца за новите технологии, верувајќи дека истите ќе се изложат на , овој дел од животот на нивните деца останува заглавен во магла и ирационални стравови.
Ова ги тера да ја прифатат сосема сериозната фикција за некои онлајн игри наречени "Blue Kit" или "Momo" каде стотици деца извршиле самоубиство, без да се мачат да проверат дали таквите игри и такви факти едноставно постојат или не.
Начинот на надминување на "технопаниката " оди преку значајна комуникација родител-дете за теми од дигиталниот свет и неговите можности . Нема потреба родителот да биде специјалист во оваа област затоа што и неговото дете не го очекува ова од него во секој случај. Но, искрениот интерес за онлајн живот и детска забава ќе овозможи значаен разговор и детски пријателски додаток за комуникација со родителот за дигиталниот свет. И ако родителот праша дали детето ќе изврши самоубиство како резултат на една од "ужасните самоубиствени игри", би можел да биде изненаден каквонавистина неговото дете навистина е.
Здружението Интернет Хотлајн провајдер Македонија е основано во 2008 год. Со единствена цел борба против нелеглани содржини и активности на интернет и промоција на позитивните вредности на ИКТ алатките и услугите.
Од 2008 год. , истото е во комуникација со ИНХОПЕ линк: INHOPE Homepage и Инсафе линк: Better Internet for Kids - Insafe and INHOPE од 2008 год. И активно лобира за основање на еден таков центар во РСМ.