Таткото на водителот Огнен Амиџиќ, Зоран, беше убиен во 1991 година во Хрватска, додека вршеше новинарска задача со колегите.
Известувањето од бојното поле беше нивна професионална задача, а вестите што пристигнаа од Банија на 9 октомври 1991 година, го потресоа целиот Шабац и јавноста.
Во заседа беа убиени Зоран Амиџиќ, уредник на дописништвото на РТС во Шабац, камерманот Бора Петровиќ, Дејан Миличевиќ помошник снимател и Сретан Илиќ, уредник на Радио Шабац, при што 200 куршуми беа испукани во автомобилот во кој се наоѓале.
Водителот Огњен Амиџиќ еднаш се сети на ноќта кога дозна за смртта на неговиот татко.
"Во еден часот по полноќ, полицијата ни тропна на врата. Нивните претпоставени добија задача да ни кажат лоши вести. Ми рекоа. Имав само 16 години и морав да им го кажам тоа на мајка ми и сестра ми, дека татко ми беше убиен ", рече тој.
"Ми недостига татко ми и знам дека мојот живот ќе беше сосема поинаков ако тоа не се случеше. Бев тинејџер кога тоа се случи. Многу ми беше тешко, се обидов да и помогнам на мајка ми колку што можам. Таа се жртвуваше максимално за мене и сестра ми затоа ќе бидам вечно благодарен“.
Поминаа триесет години од тој ден, а убиството никогаш не беше разоткриено. Единствениот доказ до кој дошла полицијата во истрагата е дека неколку дена по убиството, во хрватски весник била објавена приказна врз основа на белешките што Амиџиќ ги носел во чантата.
"Се уште сонувам за татко ми, иако поминаа 29 години. Ова злосторство не е решено и се уште лебди во воздухот. Во истрагата имаше некои траги и докази, како што се белешките на татко ми, кои ги имаше во моментот на смртта. Тоа беше најопипливата трага што можеше да се пронајде тогаш, но тоа не беше ништо. Мислам дека е невозможно да се открие по толку години кој е сторителот, но јасно е како ден направено од хрватската војска, тука нема филозофија “.
