Со години наназад, на сите локални избори, без разлика на политичката партија или кандидатот, проблемот со дивата депонија „Вардариште“ беше дел од кампањите со ветувања дека конечно ќе се реши. Дури и беа најавувани големи проекти – на местото на депонијата да се изградат зелени паркови и рекреативни зони.
Хронологија: кој што ветуваше (и кога)
2014 – Град Скопје (раководството на Коце Трајановски): се најавува „нова намена“ на Вардариште – запечатување, ремедијациски технологии, собирање гас и постројка за енергија; во буџетот се издвојуваат 2 милиони денари. Истовремено е изготвена и физибилити-студија за санација на поранешната градска депонија.
2018–2021 – предизборни циклуси и нереализирани планови: медиумски прилози потсетуваат дека студијата од 2014 останала на хартија и дека Вардариште често се појавува во предизборна реторика како „ќе биде средено/оплеменето“. Во октомври 2021 се објавува текст со наслов дека Вардариште се користи како „предизборен трик“ – студијата одамна постои, а реализацијата изостанува.
Јули 2021 – Петре Шилегов (тогашен градоначалник на Скопје): јавно вели дека Градот нема средства за целосна санација според студијата; најавува само „примарна заштита“ додека се бара модел за финансирање. (Констатација за недостиг од пари, а не ветување со нови рокови).
2021 (кампања) – Данела Арсовска и Тимчо Муцунски: во Аеродром се најавува голем парк од ~100.000 м² на локација каде „ќе се реализира проектот мега парк“; паралелно се ветува итно чистење на дивите депонии и справување со загадувањето во овој појас.
Јануари 2023 – Бобан Стефковски (градоначалник на Гази Баба): конкретно ветување – „спортски и рекреативен центар на Вардариште“.
Јануари 2024 – Данела Арсовска (градоначалничка на Скопје): Град Скопје објавува дека „за првпат по 60 години“ започнува целосно чистење и санација на Вардариште; најавен е и концепт „мега-парк и спортски комплекс“.
Но, утринската слика во општина Аеродром покажува сосема поинаква реалност. Жителите повторно се гушат од густ чад и непријатна миризба што се шири од деловите на „Вардариште“ кои и натаму тлеат. Наместо паркова и зеленило, жителите добиваат загаден воздух и секојдневна загриженост за сопственото здравје.
Проблемот со депонијата не е нов – тој трае со децении, а институциите постојано го префрлаат одговорноста една на друга. Иако јавноста очекуваше дека барем по толку изборни циклуси ќе се најде трајно решение, денес единствената вистина е дека чадот од „Вардариште“ сè уште го загадува поширокото подрачје на главниот град.
Граѓаните на Аеродром сè погласно бараат одговори – дали некој навистина ќе го реши овој проблем, или и наредните избори повторно ќе донесат само нова тура на празни ветувања.
