На 60-годишнината од скопскиот разорен земјотрес, Ве потсетуваме каков град имавме, што беше изградено, а што денеска е опустошено.
Плоштадот и зеленилото се минато, а местото е претворено во градилиште.
Со години ги нема концертите во Универзалната сала, а објектот стои уништен наместо да е реновиран.
Езерото Треска кое ги собираше младите и старите, сега е пустош и се спрема да стане приватна сопственост.
Децата не можат да се радуваат на Луна паркот бидејќи беше ветена негова реконструкција, а од негде досега нема ништо.
Вардар беше место за капење, сега е место за истурање шут.
Ќе биде ли Скопје, повторно наша радост?
