Во Бангладеш, земја во Јужна Азија со 170 милиони жители, со денови траат судири меѓу граѓаните и полицијата, а ерупцијата на крваво насилство резултираше со повеќе од 150 смртни случаи, пишува Би-би-си.
Премиерката Шеик Хасина Ваџед ги обвини нејзините политички противници за крвопролевањето во земјата, додавајќи дека била принудена да воведе полициски час.
„Ќе го укинеме полицискиот час штом ситуацијата се подобри“, рече таа на состанокот со деловните лидери во главниот град Дака во понеделникот.
Безбедносните сили се обвинети за употреба на прекумерна сила против студентските демонстранти.
Полицијата за време на немирите уапси повеќе од 1.000 луѓе, меѓу кои и неколку високи опозициски лидери.
Ден пред соопштението на премиерот, Врховниот суд укина поголем дел од квотите за државни вработувања, што беше клучно барање на демонстрантите.
Протестите се претворија во една од најкрвавите епизоди на Бангладеш во поновата историја, а имаше повици Хасина да поднесе оставка.
Премиерката ги обвини главната опозициска Националистичка партија на Бангладеш и Џамаат-е-Ислами и нивните студентски крила за насилството, велејќи дека нејзината влада ќе работи на „задушување на протестите и создавање подобра средина“.
Политичките аналитичари посочуваат дека немирите се тест без преседан за премиерот, кого Форбс пред шест години ја рангираше меѓу 10-те најмоќни жени во светот.
Шеикот Хасина (76) обезбеди четврти мандат како шеф на владата на Бангладеш во јануари, на контроверзните избори кои беа бојкотирани од главните опозициски партии во земјата.
„Негирањето на основните права на граѓаните од година во година и диктаторската природа на нејзиниот режим налутиле голем дел од општеството“, забележува Мубашар Хасан, истражувач на Универзитетот во Осло кој го проучува авторитаризмот во Азија.
„За жал, таа никогаш не стана премиер за сите во земјата. Наместо тоа, таа остана лидер на само еден дел од општеството“, изјави Хасан за Би-Би-Си.
Премиерката Хасина е ќерка на основачот на модерен Бангладеш, кој беше убиен во 1975 година. Таа се смета за една од најмоќните жени во Азија, поради нејзиниот придонес во брзиот економски развој на земјата која некогаш беше една од најсиромашните.
