Дваесет и трети февруари сè поочигледно станува датум со симболика на македонската политичко-кривична сцена. Разликата е во имињата, но сличностите во сценариото се впечатливи.
На 23 февруари 2021 година, Сашо Мијалков, по кратката и мистериозна „недостапност“, се појави пред Основното јавно обвинителство за гонење организиран криминал. Камерите беа подготвени. Новинарското прашање „Господине Мијалков, вие сте во Македонија?“ остана како симбол на тој момент.
Мијалков, човекот кој со години беше персонификација на безбедносниот апарат, тогаш стана симбол на драматично враќање, откако судот му одреди притвор по пресудата во предметот „Таргет–Тврдина“, случај поврзан со масовното незаконско прислушување. Подоцна следуваа и одлуки по други предмети – „Трезор“, „Империја“ – со спогодби, намалени казни и финансиски договори. Дел од пресудите станаа правосилни, дел од постапките беа вратени на повторно судење. Правдата се развлекуваше во продолженија.
Пет години подоцна, повторно на 23 февруари, јавноста беше разбудена со уште едно звучно име – Артан Груби. Утринските наслови објавија дека е уапсен на граничниот премин Блаце, откако се предал.
Иронијата е јасна. Едниот се појавува пред Обвинителство, другиот на граничен премин. Едниот влегува во институција, другиот во државата.
Името на Груби изминатиот период се поврзуваше со предмети за злоупотреба на службена положба и сомнежи за висока корупција, особено во делот на тендерски постапки и службени овластувања. За разлика од драматичното „се враќам“ сценарио во 2021 година, овојпат приказната се развиваше со информации дека не е достапен за органите, за потоа да се појави доброволно. Судот му определи мерка домашен притвор.
Разликите во правниот епилог засега се значајни. Мијалков има правосилни пресуди и спогодби, дел од казните ги издржа, дел беа намалени со одлуки на повисоки судови. Груби е во фаза на завршени истражни постапки. Но јавноста повторно гледа познато сценарио: драматични наслови, кратка „недостапност“, појавување пред институциите и медиумски спектакл.
23 февруари така станува датум што потсетува дека во Македонија правдата ретко доаѓа ненадејно. Таа се најавува, се преговара, се појавува со камери – понекогаш пред врата, понекогаш на рампа. И понекогаш, очигледно, го избира истиот датум.
