Војната во Судан влезе во својата четврта година на 15 април, додека земјата продолжува да се соочува со една од најтешките хуманитарни кризи во светот, која Обединетите нации ја опишуваат како најголема хуманитарна катастрофа во моментот. Конфликтот избувна пред три години и засега не се гледа крај на насилствата.
Војната се води меѓу суданската армија под команда на генерал Абдел Фатах ал-Бурхан и паравоените Сили за брза поддршка (РСФ) предводени од генерал Мохамед Хамдан Дагало. Двајцата генерали претходно заедно учествуваа во соборувањето на долгогодишниот лидер Омар ал-Башир во 2019 година, по што започна процес на транзиција кон цивилна власт. Сепак, тој процес беше прекинат со воен удар, а подоцна дојде до нивен меѓусебен судир околу интеграцијата на силите и идниот политички правец на државата.
По почетокот на војната во април 2023 година, во конфликтот се вклучија и бројни локални милиции, како и различни странски сили. Според извештаи на ОН и американски функционери, Обединетите Арапски Емирати наводно ѝ даваат значајна поддршка на РСФ преку соседни држави, што официјално се негира од Абу Даби. Суданската армија, пак, како свои поддржувачи ги наведува Египет, Турција, Саудиска Арабија и Катар.
На терен, РСФ минатата година ја зацврсти контролата врз регионот Дарфур, додека армијата држи поголем дел од источниот Судан. Борбите сега се концентрирани во регионот Кордофан и долж новите фронтови на југоистокот. Сè поголема улога во војната имаат беспилотните летала, кои во голема мера ја заменија класичната копнена борба, но истовремено придонесуваат за голем број цивилни жртви. Според податоци на ОН, само оваа година во такви напади загинале најмалку 700 цивили.
Последиците за цивилното население се катастрофални. Околу три четвртини од населението има потреба од хуманитарна помош, а во повеќе региони е прогласена глад или постои ризик од неа. Здравствениот систем е речиси целосно урнат, што довело до ширење на болести.
ОН наведуваат и дека се случиле сериозни етнички злосторства, за кои РСФ е обвинета дека спроведувала масовни убиства со карактеристики на геноцид, особено во Дарфур. Бројот на жртви не е целосно утврден, а иако официјално се евидентирани над 11.000 загинати, проценките за вкупната смртност се во стотици илјади.
И покрај огромните потреби, хуманитарниот план за Судан за 2026 година е финансиран само 17 проценти, додека меѓународната поддршка опаѓа поради намалени донации и пренасочување на средства кон други глобални кризи.
