Основниот кривичен суд Скопје го осуди поранешниот директор на Клиниката за геријатрија, Мухсин Арифи, на четири години затвор за кривичното дело примање мито, додека неговиот соработник Блерим Амети беше осуден на една година и десет месеци затвор. Судот при одмерувањето на казната ги ценеше тежината и начинот на извршување на делото, како и времето што обвинетите го поминале во притвор.
Според обвинението, Арифи побарал имотна корист за да овозможи хоспитализација на лице во тешка здравствена состојба, иако тоа било негова службена должност како директор на здравствената установа. Амети, кој го познавал сведокот, се понудил да посредува и бил уапсен на лице место при примање 20 илјади евра, дел од сумата наменета за Арифи. Двајцата обвинети во текот на целата судска постапка ја негираа вината.
Бранителот на обвинетите, адвокатот Скендер Мехмеди, изрази незадоволство од пресудата и најави жалба до Апелациониот суд Скопје. Тој оцени дека изречените казни се превисоки и дека судот не го ценел доволно однесувањето на обвинетите, особено во делот на одлуката за притвор, посочувајќи дека можело да бидат изречени поблаги мерки за обезбедување.
Мехмеди додаде дека детални коментари ќе даде откако ќе ја добие писмената пресуда, особено во однос на оценката на судот дека делото било извршено на дрзок начин.
Од друга страна, обвинителката Искра Хаџи-Василева, која го застапуваше обвинението, изјави дека Обвинителството е задоволно од исходот на постапката и од тоа што судот ги прифатил нивните аргументи и ја утврдил вината на обвинетите. Таа посочи дека во однос на висината на казните, Обвинителството ќе го почека писменото образложение на пресудата, по што ќе одлучи дали ќе поднесе жалба.
Судијката Ленка Давиткова, при образложувањето на пресудата истакна дека судот ги земал предвид сите околности релевантни за индивидуализација на казната. Како отежнувачки околности биле ценети видот, карактерот и тежината на кривичното дело, начинот и условите под кои е извршено, организираноста и упорноста на обвинетите, како и фактот дека делото било сторено со цел стекнување материјална корист, искористувајќи тешка здравствена и социјална состојба на оштетеното лице.
