Здравствени работници и официјални лица од Либан обвинуваат дека израелските напади на југот на земјата систематски таргетираат медицински персонал и установи, користејќи и тактика на таканаречени „двојни удари“ – напад, па нов удар откако ќе пристигнат спасувачките екипи.
Според податоци на либанското Министерство за здравство, од почетокот на конфликтот на 2 март досега се погодени најмалку 128 медицински објекти и возила на Брза помош, при што загинале 40 здравствени работници, а над 100 се повредени.
Медицинари сведочат дека нападите често се случуваат токму во момент кога се обидуваат да спасат повредени, или пак додека се во возила на Брза помош и центри за итна интервенција. Дел од објектите се целосно уништени.
Особено загрижувачка, според нив, е тактиката на „двојни удари“ – првичен напад, па кратка пауза за да пристигнат спасувачките тимови, по што следи втор напад на истата локација.
„Во Седикин гасеа пожар и повторно беа погодени. Во Набатие спасуваа цивили кога беа нападнати“, сведочи еден од раководителите на итните служби.
Дополнително, здравствените работници посочуваат дека дел од нападите се случуваат за време на ифтар, кога тимовите се собираат за да го прекинат постот, што, според нив, укажува на намерно таргетирање.
Израелската армија ги отфрла обвинувањата, тврдејќи дека Хезболах користи медицински возила за воени цели, но за тоа не приложи конкретни докази. Од либанското Министерство за здравство ова го оценуваат како обид за оправдување на напади врз цивилна инфраструктура.
Меѓународното право јасно ги штити медицинските работници и установи, а нивното намерно таргетирање може да се третира како воено злосторство. Организации за човекови права предупредуваат дека, без оглед на политичката поврзаност, здравствените работници се цивили и не смеат да бидат цел.
На терен, состојбата е драматична. Болниците се преполни со повредени, а бројот на загинати расте. Во само 17 дена, според официјални податоци, над 1.000 лица загинале, а повеќе од 2.500 се повредени.
Медицинските тимови работат во постојан страв. Го намалуваат бројот на луѓе во екипите, спијат одвоено и избегнуваат собирање – сè со цел да го намалат ризикот од масовни жртви при евентуален напад.
„Можеш да преземеш колку сакаш мерки, но ако другата страна не ја почитува етиката – ништо не помага“, велат од терен.
И покрај опасноста, тие продолжуваат да работат.
„Што ни преостанува? Ова е нашиот дом“, порачуваат.
