Со почетокот на 16-те дена на активизам против насилството врз жените, Здружението ЕСЕ предупредува дека најневидливата, но најраспространета последица од семејното насилство е длабоката економска несигурност во која западнуваат жените и децата по напуштањето на насилната заедница. Како што истакнуваат од организацијата, насилството не завршува со заминувањето од домот – тогаш започнува тешката економска борба.
Според податоците на ЕСЕ, дури 80 проценти од жените биле спречени да работат од партнерот, а 42 проценти го изгубиле работното место како директна последица од насилството, што значи дека многу од нив ја започнуваат транзицијата кон нов живот со речиси уништена економска основа. Ситуацијата дополнително се влошува со високите, често приватно плаќани здравствени трошоци – лекови, хоспитализации, матичен лекар и итна помош – за кои многу жени немаат пристап до јавни услуги или навремена поддршка.
По напуштањето на домот, жените се соочуваат со нови трошоци за сместување, кирија, сметки, транспорт, основен мебел и секојдневни потреби, а поради недоволната државна поддршка, над 90 проценти од нив земаат кредити или позајмици од роднини и пријатели за да преживеат во првите месеци.
Издршката за децата, според анализата, исто така не ги обезбедува потребните средства: во повеќе од половина од случаите судски определената издршка е недоволна, а 70 проценти од жените се соочуваат со ненавремена или целосно неплатена издршка. Повеќето избегнуваат да ги користат законските механизми поради долгите и скапи постапки, но и поради страв од одмазда од насилниот партнер.
Од ЕСЕ порачуваат дека потребни се итни системски решенија: финансиска помош во првите 6 до 12 месеци по напуштањето на насилната заедница, програми за вработување и преквалификација, функционален механизам за наплата на издршката, како и координирана институционална поддршка за надминување на економските последици од насилството.
„Без економска сигурност, секоја жена што се обидува да избега од насилството ризикува сиромаштија, повторна виктимизација или враќање кај насилникот“, предупредуваат од ЕСЕ, повикувајќи ја државата да воспостави стабилен систем на финансиска и институционална поддршка за жените и децата во периодот на транзиција.
