Иранската теократска власт редовно го прекинува интернетот за време на протести или конфликти, а тоа го направи и по американско-израелската офанзива на 28 февруари. За време на прекините, врската е само околу еден процент од нормалната, што го прави невозможен пристапот до информации, навигација и комуникација.
Иранците во странство се загрижени за своите блиски, а многумина користат VPN, Psiphon или Starlink за да ја заобиколат блокадата. Корисниците на таканаречените „бели SIM-картички“, блиски на режимот, имаат неограничен пристап до интернет и преку тоа шират владина пропаганда.
Исклучувањето на интернетот ги става цивилите во ризик, бидејќи не можат да добијат предупредувања за воздушни напади и се отежнува организирањето на протести и преносот на информации за светот.
