Многумина отвораат кесичка чипс со намера да изедат „само неколку парчиња“, но често завршуваат така што ја празнат целата кеса. Научниците велат дека причината не е само недостаток на самоконтрола, туку и начинот на кој чипсот влијае врз мозокот.
Според истражувањата, чипсот речиси совршено ги комбинира маснотиите, солта и крцкавата текстура – комбинација што го стимулира лачењето допамин, хемикалија поврзана со чувството на задоволство и награда.
Дополнителен ефект има и звукот на крцкањето. Луѓето крцкавата храна ја доживуваат како посвежа и повкусна, па несвесно јадат повеќе.
Научниците посочуваат дека чипсот брзо „исчезнува“ во устата, поради што мозокот потешко проценува колку сме изеле.
Голема улога има и начинот на консумирање. Истражувањата покажуваат дека луѓето јадат повеќе кога грицкаат директно од голема кесичка отколку кога однапред си ставаат помала порција.
Нутриционистите затоа советуваат чипсот и другите грицки да се сервираат во помал сад наместо да се јадат директно од амбалажата, бидејќи и мала промена може значително да ја намали количината што ја внесуваме.
