Функцијата генерален секретар на Владата во последните петнаесетина години ја следи необично тешка судска сенка. Четворица поранешни генерални секретари, од различни влади и политички гарнитури, во различни периоди се најдоа во сериозни кривични постапки – од изборни нерегуларности и злоупотреба на службената положба, до сомнежи за незаконски договори и штета од милионски износи.
Кирил Божиновски, кој беше генерален секретар на Владата од 2008 до 2017 година како кадар на ВМРО-ДПМНЕ, беше обвинет во предметот „Титаник“ на поранешното Специјално јавно обвинителство, поврзан со изборни нерегуларности. Неговото име се појавуваше и во други постапки поврзани со наводна злоупотреба на службената положба.
По промената на власта, функцијата ја презеде Драги Рашковски од СДСМ. И тој подоцна се најде на обвинителна клупа, во предметот „Софтвери“, во кој беше обвинет за злоупотреба на службената положба и перење пари.
Рашковски го наследи Мухамед Зекири, кој претходно ја напушти пратеничката функција за да стане генерален секретар на Владата. Во октомври 2022 година и против него беше поднесено обвинение за злоупотреба на службената положба, поврзано со незаконско склучување консултантски договори за потребите на „Македонска пошта“ и „Железници Транспорт“.
Сега на листата се додава и Методија Димовски, исто така кадар на СДСМ. Тој е обвинет во предметот за „Државна лотарија“, заедно со уште седум лица, за злоупотреба на службената положба и овластување.
Според Обвинителството, во предметот за „Државна лотарија“ е причинета штета од 507.632.173 денари, односно повеќе од осум милиони евра. Димовски, како тогашен генерален секретар на Владата, се товари дека информацијата за потребата од преземање активности за самостојно приредување електронски игри на среќа ја предложил како дополнување на точка на дневен ред на владина седница, иако, според обвинителската теза, таа требало да биде вратена до подносителот или препратена до надлежниот орган.
Така, четворица поранешни генерални секретари на Владата, од различни политички периоди, завршија во кривични постапки: Божиновски во „Титаник“, Рашковски во „Софтвери“, Зекири поради консултантски договори, а Димовски во предметот за „Државна лотарија“.
За функција која формално треба да биде административен столб на Владата, да ја координира работата на владините служби и подготовката на седниците, ваквата низа остава впечатлива институционална слика.
Наместо генералниот секретар да остане запаметен како техничка и административна врска меѓу институциите, во изминатата деценија и половина функцијата во повеќе наврати беше поврзувана со истраги, притвори, обвиненија и судски процеси.
Секако, обвинението не значи и утврдена вина. За секој од поранешните функционери важи презумпцијата на невиност сè до правосилно завршување на постапките.
