Промени тема
Контакт
(Не)култура, насилство, национализам, идентитет, „Дајте музика“... - „Претрес“ на Снешка-Смешка Руси
(Не)култура, насилство, национализам, идентитет, „Дајте музика“... - „Претрес“ на Снешка-Смешка Руси

2001

media-librarydrm17kus0q406SBqdL9

Трагичен 3 мај 2001: Паднаа двајца припадници на „Скорпиони“ кај Ваксинце

На денешен ден, 3 мај 2001 година, во битката за селото Ваксинце, при заседа, животот го загубија Влатко Петров (23), припадник на единицата „Скорпиони“, и Димитар Двојаковски. Со овој настан повторно се потсетува на нивниот лик и дело.Влатко Петров е роден на 23 јули 1977 година во штипското село Чардаклија. Завршил образование за текстилен работник и повремено работел како келнер во Штип. Кон крајот на мај 2001 година имал закажано свадба, но до тоа не дошло. Се опишува како храбар млад човек, кој сметал дека со службата во единиците ја исполнува својата патриотска обврска. Имал еден постар брат, Коце Петров, кој подоцна исто така трагично го загубил животот во 2016 година.Во Штип е поставен споменик во чест на бранителите, на кој се испишани имињата на загинатите припадници од градот. Споменикот во 2012 година бил оштетен од вандали. За својот придонес, Влатко Петров посмртно бил одликуван со медал за храброст од претседателот на Република Македонија.Според описот на настанот, во денот на трагедијата, припадниците на единицата биле на позиција во кумановско, а при повлекување добиле наредба да продолжат низ селото Ваксинце, иако теренот бил означен како небезбеден. По влегувањето во селото, возилото во кое се наоѓале седуммина припадници било нападнато во заседа.Според сведоштва, нападот бил изведен од поголема група вооружени лица, при што возилото било опколено и изложено на интензивен оган. Во престрелката загинале Влатко Петров и Димитар Двојаковски.Настанот останува запаметен како една од трагичните епизоди од конфликтот во 2001 година.

Македонија | пред 2 седмици

media-libraryhfh23uei2990eSHCRBl

Годишнина од убиството на Мујо: контроверзна, но значајна фигура од 2001

На денешен ден, 4 април, се одбележува годишнината од убиството на Горан Ѓоргиевски – Мујо, личност која остави силен печат во јавниот и безбедносниот контекст во Македонија во почетокот на 2000-тите.Ѓоргиевски е роден на 2 декември 1969 година во Куманово, а прекарот „Мујо“ го добил уште во детството, поради неговата енергичност, преку семејна традиција поврзана со неговиот дедо, учесник во партизанското движење.Во текот на 1990-тите, тој бил дел од политички протести организирани од тогашната опозиција, при што, според сведоштва, бил приведуван и изложен на полициска интервенција.За време на конфликтот во 2001 година, Мујо активно се вклучил на страната на безбедносните сили, каде што се поврзува со формирањето на доброволни структури, меѓу кои и одредот „Лавови“. Неговата улога и дејствување во овој период остануваат предмет на различни толкувања во јавноста.По конфликтот, Ѓоргиевски јавно се спротивставуваше на Охридскиот рамковен договор, а во 2004 година беше ставен на црната листа на Соединетите Американски Држави.На 4 април 2005 година, Горан Ѓоргиевски – Мујо беше убиен пред ноќен клуб во Куманово. Убиството предизвика силни реакции и остави трага во јавниот простор, особено меѓу неговите поддржувачи.Неговиот погреб беше проследен со масовно присуство, со илјадници луѓе кои дојдоа да оддадат последна почит.Денес, повеќе од две децении подоцна, неговото име и улога продолжуваат да предизвикуваат поделени ставови во јавноста, но и да останат дел од поновата македонска историја.БОНУС ВИДЕО:

Македонија | пред 1 месец

media-librarymqi762sla9hr7lhuc6z

(Видео) Незавршена војна: генерал Арсовски откри како бил игнориран планот за одбрана на Македонија во 2001

Најмладиот генерал во поранешната ЈНА и прв генерал на македонската армија, Митре Арсовски, во гостувањето во подкастот „Претрес“ откри непознати детали од воените анализи што претходеле на кризата во 2001 година.Арсовски објасни дека уште пред избувнувањето на конфликтот, тој имал изработено оперативни карти со прецизна проценка каде ќе започнат нападите и кои точки се најкритични за одбраната на државата.„Картата е слика на војната. Сè што нацртавме како ризични точки подоцна се случи. На делот кај Црн Врв и Скопска Црна Гора уште тогаш ги нацртавме албанските вооружени групи – не бегалци, туку луѓе во униформа кои се движат кон една клучна точка“, изјави Арсовски.Тој откри дека на една од брифинг-средбите претседателот Киро Глигоров го прашал што означуваат овие воени симулации на картите.„Му објаснив дека, ако не се реагира на време, прво на удар ќе бидат Солунска Глава, а потоа и други јазли што се клучни за опкружување на Македонија“, вели Арсовски.Според него, најголемиот проблем не бил во анализите, туку во нивното игнорирање.„Едно е да нацрташ карта и да напишеш заповед. Друго е извршувањето. Нè послушаа ли? Не. И затоа се случи 2001“, нагласи генералoт.Арсовски тврди дека конфликтот никогаш не бил целосно завршен:„Војната е завршена само кога ќе го совладаш непријателот и ти ги диктираш условите. Ние тоа не го направивме. Тоа остана незавршена војна – политички запрена, со оружје формално преземено.“Интервјуто го отвора прашањето за тоа дали државата навистина научила нешто од најтешките безбедносни моменти во својата историја и дали денес се прави сериозна проценка на ризиците кои генералите одамна ги предвидувале.Погледнете го цел поткаст каде се зборува за Тито, ЈНА, Вуковар...

Македонија | пред 5 месеци

539247345_122255514002233640_2366335693980521208_n

(Фото) Муралот во Крива Паланка – траен споменик за хероите од 2001 година: „Четири имиња кои никогаш не смеат да се заборават“

Во Крива Паланка беше откриен мурал посветен на четворица херои кои своите животи ги положија во 2001 година – Јане Јакимовски, Горан Стојановски, Момир Стојановски и Орце Илиевски.„Не отвораме само мурал, туку траен споменик на четири имиња кои никогаш не смеат да се заборават. Со нивната жртва тие нè задолжија сите нас да го чуваме најскапоценото – мирот и слободата. Овој мурал нека биде жив сведок дека благодарноста е посилна од времето, а споменот за хероите од Крива Паланка ќе продолжи да свети низ генерациите,“ соопшти здружението СИЛА.Настанот предизвика големо внимание и беше пречекан со почит и емотивни реакции од граѓаните кои уште еднаш се потсетија на цената на слободата и должноста да се негува сеќавањето на жртвите.

Македонија | пред 8 месеци

Screenshot-2024-04-06-at-09.26.20

Стојанче Ангелов потсетува: „Ниту збор за битката кај Арачиново – еден од најтешките денови во 2001-та“

Дваесет и три години по битката за Арачиново, еден од најжестоките и најконтроверзни настани од конфликтот во 2001 година, нејзиниот спомен тоне во заборав. На тоа јавно реагираше Стојанче Ангелов, поранешен командант на специјалните сили и учесник во самата битка, кој во борбата беше тешко ранет.„Никој не ја спомна. Ниту еден ред, ниту еден збор на ниту еден портал. Ни на телевизија, ни во медиумите. Ништо. А станува збор за битка во која загинаа четворица македонски синови, а десетици беа ранети“, напиша Ангелов на својот Фејсбук профил.Битката започна на 22 јуни 2001 година, а заврши неколку дена подоцна со извлекување на припадниците на УЧК од Арачиново – со автобуси, во акција која остана длабоко контроверзна во јавноста.Стојанче Ангелов беше тешко ранет на 23 јуни – куршумот му ги пробил градите, му го оштетил десниот бел дроб и му искршил две ребра.„Со смртоносни рани, без третина од десниот бел дроб, со ребра заврзани со жица – осакатен, но жив“, сведочи тој.Но, не сите имале таа среќа. На истиот ден, во борбата животот го загубиле:Никола Пехчевски (25)Атанас Јанев (25)Александар Стојчев (30)Неколку дена подоцна им подлегнал на повредите и Оливер Китановски (21).„Вечна ви слава, херои македонски“, напиша Ангелов – повикувајќи јавноста да не заборави.

Македонија | пред 10 месеци

Согласност за колачиња (cookies)

Нашата веб-страница користи колачиња за подобрување на корисничкото искуство и анализа на сообраќајот.

Дознај ексклузивно и прв

Прв ќе ги дознаваш ударните и вонредните случувања