Денеска се знае дека 7 октомври 2023 година беше најнасилниот ден во и онака крвавата историја на Левант, бидејќи никогаш досега не биле убиени 1.200 Израелци за само неколку часа, ниту пак биле убиени 40.000 Палестинци за една година, а уништувањето во Појасот Газа достигна невидено ниво. Последиците од тој ден се тектонски, како на Блискиот Исток, така и во светот.
Токму на годишнината од почетокот на војната, во понеделникот израелските одбранбени сили (ИДФ) објавија нови податоци за резултатите од операциите во Појасот Газа, Западниот Брег и Либан.
Според овие податоци, ИД убила околу 17.000 оперативци на Хамас и членови на други терористички групи во Појасот Газа од почетокот на војната, заедно со околу илјада Палестинци, често цивили.
Министерството за здравство, кое го води Хамас, тврди дека повеќе од 41.000 Палестинци се убиени во Газа, иако оваа бројка не може да се потврди независно и се верува дека вклучува и цивили и членови на Хамас убиени во Газа.
Според ИД, армијата убила осум команданти на бригадата на Хамас, повеќе од 30 команданти на баталјони и најмалку 165 команданти на помали единици на Хамас. Во Либан, ИД ликвидираше повеќе од 800 членови на Хезболах и 90 команданти на таа шиитска група, која заедно со другите милитанти кои се борат против Израел, лансираа повеќе од 26.000 ракети, проектили и беспилотни летала кон Израел во минатата година.
И Израелците имаат многу жртви - вкупно 726 припадници на ИД загинаа во војната од 7 октомври, а уште 4.576 се ранети. Од тој број, 346 беа убиени, а 2.299 ранети за време на копнената офанзива во Газа. ИД, исто така, објави дека 56 војници загинале од пријателски оган во Газа или несреќи.
Политичките последици од овој конфликт се уште подрастични. „За Израел, 7 октомври беше она што беше 11 септември за Америка, а за еврејскиот народ беше нова Кристална Нахта. Меѓународната заедница требаше да го сфати нападот на Хамас како продолжение на руската инвазија на Украина во 2022 година, бидејќи дивјаштвото на Хамас беше поддржан од агресивен Иран и како таков, 7-ми октомври беше директен напад врз слободниот свет“, објаснува Ари Шавит во текстот со наслов „Што изгуби Израел и како може да ја врати својата стратешка предност“ за надворешни работи.
Но, постои голем проблем, а тоа е израелската окупација на палестинските територии. Израел требаше да објави дека води војна против Хамас и другите терористички полномошници на Иран, а не против палестинскиот народ. Тој требаше да постигне договор со САД и НАТО за природата на војната и за начинот на кој таа ќе се води. Требаше да објави дека целта не е само безбедност на Израел, туку и слобода на жителите на Газа, кои заслужуваат да бидат ослободени од тиранијата на Хамас. Израел требаше да се обврзе на дипломатски процес насочен кон постигнување праведно и реално решение на израелско-палестинскиот конфликт.
