За Јосип Броз Тито се напишани многу песни, а една од најпознатите „Друже Тито, бели љубичици“, ја чинеше младата новинарка Жена Лебл две и пол години затвор на Голи Оток, каде што заврши на само 22 години.
Тогаш не се знаело многу за Жена, белграѓанка со еврејско потекло, ниту пак смеело да се пишува за страшниот период што го поминала на Голи Оток. Напис за неа беше објавен во 2013 година во „Политика“, весникот во кој работеше додека не беше уапсена поради шега на сметка на Јосип Броз Тито, која едно утро ја раскажа во редакцијата, пишува „политика.рс“.
„Една колешка ѝ кажа шега за тоа како Југославија победила на меѓународниот натпревар за цвеќе затоа што пораснала 100 килограми љубичици, алудирајќи на песната „Друже Тито, бели љубичици, цела младина те сака“. , зборувала против Тито и не го пријавила непријателот на народот од кој го слушнала контроверзниот стил.
Однесена е во затворот на УДБ Главњача, па во логорот Рамски рит, па во Жабела, Гргур и Голи Оток. Во пет затвори, каде што била од април 1949 до октомври 1951 година, била замолена да се премисли и да ја признае вината. Таа подоцна беше исклучена од Здружението на новинари“.
По распадот на Југославија, таа објави книга наречена „љубичица бела“, која стана бестселер во Израел, каде живееше до нејзината смрт во 2009 година. Во него таа ги опишала ужасните искуства од кампот, а многумина дотогаш не ни знаеле дека таму има жени.
"Само жедните знаат да ја ценат водата. Бевме опкружени со море, а жедни до лудило".
„Девојките ги претворија во старици, им испаднаа забите, се разболеа додека доаѓаа вестите дека нивните деца, мајки и сопрузи се откажале од нив затоа што станале непријатели на народот“, пишува таа.
