Смртта на притвореникот Мирсад Пушка во затворот „Скопје“ во Шуто Оризари повторно го отвори прашањето за условите и здравствената заштита во казнено-поправните установи. Иако Министерството за внатрешни работи информираше дека тој побарал медицинска помош и дека лекарите се обиделе да го реанимираат, семејството тврди дека Пушка со месеци бил оставен без потребната терапија за неговите сериозни заболувања, меѓу кои и канцер.
Адвокатот и роднина на починатиот, Асмир Алиспахиќ, јавно обвини дека системот не обезбедува ни основни услови за живот, а камо ли за соодветен третман на болни лица.
Директорот на КПУ „Скопје“, Бобан Утковски, изјави дека Пушка бил носен на медицински прегледи, но никогаш не бил хоспитализиран. Од Кривичниот суд, пак, потврдуваат дека имале податоци за неговите дијагнози, но не и за канцер, а токму ден пред смртта бил поднесен предлог за измена на притворот.
Пушка беше обвинет во предметот „Синдром“ за злоупотреби при издавање инвалидски пензии. Неговата смрт ја отвора дилемата: дали државата е способна да обезбеди човекови услови и права за најранливите – дури и кога се обвинети?
