Русија од почетокот на јули до 19 јули употребила повеќе балистички ракети отколку што, според проценките на украинското воено разузнавање, нејзината одбранбена индустрија може да произведе за еден месец. Во истиот период, наводно, биле искористени и околу две третини од планираното годишно производство на ракетите „Циркон“.
Според податоците што ги објави украинската војска, а ги пренесува „Kyiv Post“, меѓу 1 и 19 јули Русија лансирала 107 балистички ракети и 20 ракети „Циркон“, вклучувајќи го и големиот ноќен напад извршен во неделата. За споредба, во текот на целиот јуни биле употребени 102 балистички ракети од типовите „Искандер-М“ и С-400, две ракети „Кинжал“ и 15 ракети „Циркон“.
Украинската воена разузнавачка служба (ХУР) проценува дека Русија месечно произведува околу 60 ракети „Искандер-М“ и 40 ракети за системот С-400, односно вкупно околу 100 балистички ракети. Тоа, според овие проценки, значи дека бројот на лансирани ракети во првите 19 дена од јули веќе го надминал месечниот производствен капацитет.
ХУР исто така наведува дека Москва во текот на 2026 година планира да произведе 30 ракети „Циркон“, што значи дека 20-те ракети употребени овој месец претставуваат околу две третини од планираното годишно производство.
Според претходните проценки на украинското разузнавање, Русија располагала со повеќе од 100 ракети „Искандер-М“, над 400 ракети за системите С-400 и повеќе од 120 ракети „Циркон“. Ова, според украинските извори, укажува дека Москва сè повеќе ги користи претходно создадените резерви.
Порталот „Militarnyi“ оценува дека засилената употреба на складирани ракети најверојатно има цел да ја исцрпи украинската противвоздушна одбрана, но предупредува дека таквото темпо би можело побрзо да ги намалува руските резерви отколку што тие можат да бидат обновени.
Во меѓувреме, експертот за ракети Фабијан Хинц смета дека ракетата „Циркон“ не треба да се класифицира како хиперсонична крстосувачка ракета, туку како квазибалистичка ракета која следи балистичка траекторија, но има ограничена способност за маневрирање. Според него, и покрај тоа, поради големата брзина и можноста за маневрирање, таа останува исклучително тешка цел за системите за противракетна одбрана.
