Видео снимено под Железничката станица во Скопје предизвика жестока дебата на социјалните мрежи, откако дечко бил снимен како на еден од ѕидовите испишува стихови од „Дениција“ на Петре М. Андреевски.
На снимката се слуша возач кој нервозно му се обраќа на момчето со зборовите: „Кој ти даде право да ч’крташ бе? Кој ти даде право?“, на што добива вулгарен одговор: „Мајка ти“.
Видеото било објавено на страницата „Ѕид на срамот“, а реакциите потоа се поделија во две насоки – едни го осудуваат испишувањето на јавна површина и однесувањето на момчето, додека други сметаат дека стихови од Петре М. Андреевски не треба да се поистоветуваат со обично „чкртање“.
„Дениција не е чкртање, другар, едукација е. Културата пречи само на тие што ја немаат“, гласи еден од коментарите.
Друг корисник пишува дека можело „културно да му се каже дека не требало така“, но додава дека прво треба да се разберат човекот и неговата потреба за уметнички израз.
Има и коментари во кои се посочува дека Петре М. Андреевски е еден од најзначајните македонски автори и дека испишувањето на стихови од „Дениција“ има поинаква тежина од обичен графит.
„Стихови луѓе, стихови. Врвни!“, пишува една корисничка.
Но, другата страна на дебатата го отвора прашањето за правото некој самоволно да пишува по јавен простор.
„А кој ти даде право да чкрташ бе“, коментира еден корисник, додека друг забележува дека дома секој може да ја изразува својата креативност, но на јавна површина тоа е поинакво прашање.
Особено внимание привлече и фактот што Железничката станица пред само околу два месеци беше темелно расчистувана. Тогаш беа отстранети бројни графити и билборди, ѕидовите беа пребојадисани, а просторот беше чистен во обид да добие поуреден изглед.
Токму тоа дополнително ја разгоре полемиката – дали испишувањето стихови од еден од најголемите македонски поети е културна интервенција во јавниот простор или, без оглед на содржината, повторно претставува самоволно испишување на неодамна исчистен објект.
Во дел од коментарите има и трета позиција: дека стиховите се вредни, но местото и начинот се погрешни.
„Апсолутно сум согласен дека графити и натписи не би смеело да се пишуваат било каде. Но разочарувањето не ми потекна од натписот на ѕидот, туку од коментарите“, пишува еден граѓанин, посочувајќи дека најголем проблем гледа во непознавањето на „Дениција“ и Петре М. Андреевски.
Други, пак, ја критикуваат и целата расправа, оценувајќи дека Скопје има многу посериозни проблеми – нечистотија, комарци и сообраќај – од тоа дали на еден ѕид биле испишани стихови.
Така, една кратка снимка од Железничката станица отвори многу поширока дебата: каде завршува уметничкиот израз, каде почнува вандализмот и дали вредноста на напишаното може да го оправда начинот на кој е оставено во јавниот простор.
