Бил Гејтс заработува милијарди од компанија чии депонии испуштаат метан

Бил Гејтс, еден од најпознатите светски заговорници за борба против климатските промени, истовремено остварува милијардски приходи од вложување во компанија чии депонии испуштаат значителни количества метан. Истражувањето на американската непрофитна организација „ПроПублика“ ја отвора дилемата за усогласеноста меѓу неговите јавни климатски заложби и финансиските интереси.

Според истражувањето, соосновачот на „Мајкрософт“ поседува околу 38 проценти од акциите на „Рипаблик сервисис“, втората по големина компанија за управување со депонии во САД. Вредноста на неговиот удел се проценува на околу 29 милијарди долари.

Гејтс инвестирал во компанијата во 1999 година, а оттогаш добил околу 2,6 милијарди долари дивиденди. Во истиот период вредноста на акциите се зголемила приближно 30 пати.

— реклама —

Управувањето со отпад е стабилна дејност, бидејќи собирањето, транспортот и одлагањето на отпадот се постојана потреба. Влезот на нови конкуренти е отежнат поради големите вложувања потребни за изградба на депонии, инфраструктура и обезбедување дозволи. Таквиот деловен модел им овозможува на големите компании да остваруваат предвидливи приходи, што го прави секторот привлечен за долгорочните инвеститори.

Но работењето на депониите има и сериозни последици врз животната средина. Органскиот отпад се разградува во услови со малку кислород, при што се создава метан – гас што има многу посилен ефект врз загревањето на атмосферата од јаглеродниот диоксид во пократки временски периоди.

Според податоците наведени во истражувањето, депониите се одговорни за околу една петтина од емисиите на метан во САД. Емисиите поврзани со работењето на „Рипаблик сервисис“ во текот на една година, според анализата, имаат климатски ефект споредлив со емисиите на околу три милиони автомобили на бензин.

— реклама —

Истражувањето открива и дека американските федерални инспектори во повеќе наврати утврдиле надминување на дозволените нивоа на емисии на метан на депонии управувани од компанијата. На некои локации биле забележани оштетувања на системите за собирање депониски гас, чија цел е да спречат неконтролирано испуштање метан. Биле измерени и концентрации што можат да претставуваат безбедносен ризик.

Од „Рипаблик сервисис“ соопштиле дека вработуваат стотици инженери и стручњаци за заштита на животната средина и дека преземаат мерки за отстранување на утврдените неправилности.

— реклама —

Компанијата претходно најавила дека има цел до 2030 година да ги намали емисиите на стакленички гасови за 35 проценти во однос на референтниот период. Сепак, според „ПроПублика“, таа не прифатила дел од построгите стандарди усвоени од нејзиниот главен конкурент и се спротивставила на одредени предлози за построга контрола на емисиите на метан.

Меѓу спорните прашања се и предлозите поголем дел од органскиот отпад да се пренасочува кон компостирање и други начини на преработка, наместо да завршува на депониите. Таквите промени би барале дополнителни вложувања и би ги зголемиле оперативните трошоци на компаниите.

Од друга страна, Гејтс со години предупредува на последиците од климатските промени и вложува во развој на технологии за чиста енергија. На климатскиот самит во Париз во 2015 година најави вложувања од најмалку две милијарди долари во технологии што би можеле да придонесат за намалување на емисиите. Ја покрена и иницијативата „Брејктру енерџи“, која поддржува иновации во чистата енергија.

— реклама —

Според „ПроПублика“, Гејтс не одговорил на повеќекратните барања да го коментира вложувањето во „Рипаблик сервисис“.

Случајот повторно го отвора прашањето за одговорното инвестирање и за тоа дали јавните климатски заложби се усогласени со деловните одлуки. Поседувањето акции во компанија со значителни емисии само по себе не значи дека инвеститорот ги поддржува сите нејзини деловни постапки, но големиот сопственички удел отвора прашања за неговата одговорност и можноста да влијае врз стратегијата на компанијата.

Истражувањето укажува и на поширок проблем: финансискиот успех на компаниите не ги опфаќа секогаш сите трошоци што нивното работење ги создава за животната средина. Затоа, покрај јавно објавените климатски цели, важни показатели се и реалните емисии, резултатите од инспекциите и вложувањата во нивно намалување.