Претседателката на Народното собрание на Србија, Ана Брнабиќ, изјави дека двапати го повикала ректорот на Универзитетот во Белград, Владан Ѓокиќ, на разговор во парламентот за состојбите на Универзитетот, но дека, според неа, тој не одговорил на „релевантни прашања“ и дека средбите не донеле суштински дијалог.
Во интервју објавено на 29 април 2026 година, Брнабиќ рече дека првиот пат го повикала како ректор, а вториот пат, како што наведе, веќе го доживеала како политички актер, но дека сепак немала „кого друг“ да повика за разговор во институцијата надлежна за парламентарна расправа. Таа оцени дека Ѓокиќ „молчел“ и дека избегнувал директни одговори на прашања што, според неа, ги интересираат граѓаните, студентите и нивните семејства.
Брнабиќ дополнително оцени дека не се потребни посредници за разговори во земјата и дека би било „навредливо“ ако за внатрешен политички дијалог се повикуваат странци да посредуваат. Според неа, проблемот е во тоа што одредени групи не сакаат разговор, што го поврза и со претходни повици за дијалог упатени од претседателот на Србија, Александар Вучиќ.
Во истиот контекст, Брнабиќ се осврна и на барањата за вонредни парламентарни избори, тврдејќи дека одбивањето на разговори за можни термини и услови создава впечаток дека се избегнува преземање одговорност. Таа додаде дека таквото однесување, според неа, служи како „алиби“ во случај на изборен неуспех и го нарече „ријалити политика“.
