ЕУ воведува дигитален идентитет: Личните документи и дипломите ќе се чуваат на телефон

Европската унија до 24 декември 2026 година треба да им овозможи на граѓаните најмалку еден сертифициран дигитален паричник за чување лични документи и други податоци. Досега системот е воведен само во три земји членки, иако подготовките се одвиваат низ целата Унија.

Дигиталниот паричник ќе биде бесплатен, а корисниците во него ќе можат да чуваат национална лична карта, возачка дозвола, дипломи, податоци за здравствено осигурување и банкарски податоци.

— реклама —

Една од главните предности е можноста граѓаните сами да избираат кои информации ќе ги споделат. На пример, при проверка на возраста ќе може да се потврди дека лицето е полнолетно без да се открие датумот на раѓање или други податоци од личната карта.

Системот предвидува и механизми за заштита на приватноста, меѓу кои спречување на поврзувањето на различни трансакции со истиот корисник, како и ограничување на можноста издавачот на документот да следи каде и за која цел се користи.

— реклама —

Користењето на дигиталниот паричник ќе биде доброволно, а физичките лични карти, возачките дозволи и останатите документи ќе продолжат да важат.

— реклама —

Меѓу земјите членки има значителни разлики во динамиката на воведување. Италија е меѓу земјите што најмногу напредувале, со речиси осум милиони активни корисници месечно. Германија планира да го воведе системот во јануари 2027 година, додека Холандија го одложила почетокот за крајот на истата година. Бугарија сè уште работи на потребната законска рамка.

Во пилот-проектите финансирани од ЕУ учествувале околу 350 организации, при што биле издадени повеќе од 1.500 дигитални потврди и реализирани над 8.000 прекугранични трансакции.

Компаниите во ЕУ ќе мора да го прифаќаат европскиот дигитален паричник најдоцна до 24 декември 2027 година, додека за банките оваа обврска ќе започне уште во јули 2027 година.

Организацијата за заштита на дигиталните права EDRi, сепак, изразила загриженост околу дел од предложените правила, особено можната употреба на технологија за препознавање на лице и одредби за кои смета дека би можеле да ја намалат заштитата на приватноста.