Во духовно-уметничкиот амбиент на Бигорски манастир, во саботата свечено беше отворена 39. Копаничарска колонија на Здружението на копаничари на Македонија – ЗКМАК, придружена со 70. изложба на дрворези. Настанот се реализира со поддршка на Факултетот за дизајн и технологии на мебел и ентериер и Бигорскиот манастир, како продолжение на традицијата на македонската резбарска уметност.
Главната цел на ЗКМАК е зачувување и афирмација на македонската копаничарска традиција, која се смета за значајно духовно и културно наследство. Здружението постои од 1993 година и повеќе од три децении организира изложби, колонии и едукативни активности посветени на резбарството.
Овогодишната изложба претставува 33 дела во плитка и длабока резба, изработени од 14 автори од повеќе градови во Македонија и од Србија. Во колонијата учествуваат и студенти од Факултетот за дизајн и технологии на мебел и ентериер, кои преку практична работа имаат можност да учат од искусните мајстори.
Колонијата ја отвори претседателот на ЗКМАК, Никола Михајловски, кој истакна дека претставува особена чест што настанот повторно се организира во Бигорскиот манастир – место тесно поврзано со историјата на македонското копаничарство. Благодарност беше упатена до епископот Партениј и до манастирското братство за поддршката и гостопримството.
Деканот на Факултетот за дизајн и технологии на мебел и ентериер, Ѓорги Груевски, нагласи дека факултетот активно ја негува резбарската традиција преку наставниот процес, со цел оваа уметност да се пренесува на новите генерации.
На отворањето се обрати и проректорот на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“, Лазо Пендовски, кој истакна дека резбарските дела сведочат за трпение, творечка храброст и духовна сила преку кои народот го чува своето културно богатство.
Во име на домаќините се обрати архимандритот Доситеј, кој потсети дека Бигорски е природен дом на копаничарската инспирација, поврзан со делото на славниот резбар Петре Филиповски – Гарката и со познатиот бигорски иконостас.
Колонијата денеска ја посети и владиката Партениј, кој со копаничарите, професорите и студентите разговараше за значењето на оваа уметност и за потребата од нејзино зачувување и понатамошен развој.