БГМ-109 „Томахавк“ е крстосувачка ракета со голем дострел која најчесто се лансира од вертикалните лансери MK41 на воени пловила и подморници. Главната пречка за брза и ефективна испорака на овие ракети на Украина е едноставна: САД немаат голем број на располагање-ставни лансери кои би можеле веднаш да се префрлат или предадат.
Украинската морнарица во моментот нема такви борбени платформи опремени со MK41 системи, што значи дека испораката на „Томахавк“ би барала или испорака на соодветни бродови/подморници, или обезбедување копнени мобилни лансери. Иако постоеле и воздушни и копнени верзии на „Томахавк“ развивани уште од 1970-тите, воздушната верзија е занемарена поради развојот на конкуренти, а копнената верзија беше отстранета од употреба поради Договорот за ракети со среден дострел (INF).
Откако INF договорот престана да важи во 2019 година, САД работат на оживување на програмата за мобилни лансери. Новиот систем, наречен Typhon, стапна во употреба во 2023 година, но во арсеналот има само неколку такви лансери. Тоа значи дека, дури и ако политичката одлука за испорака биде донесена, Вашингтон би дале на Украина оружје кое е штотуку вратено во производство и за кое нема големи залихи.
Покрај логистичките и техничките пречки, постојат и стратешки ризици: испораката на ракети со долг дострел би значела широко унапредување на ударните способности на Украина, но и би ги зголемила геополитичките тензии, бидејќи користењето на вакви големи системи може да биде доживеано како значителна ескалација.
Во практична смисла, прашањето за „Томахавк“ не е само прашање на политичка волја — тоа е и прашање на достапност на платформите за лансирање, време за производство и испорака, и проценка на оперативните и геополитичките последици.
