Извештајот на Државната комисија за спречување на корупцијата покажува дека институциите во земјава формално го воспоставуваат системот за интегритет, но неговата реална примена останува нееднаква и често недоволна, особено во делот на управување со ризици и судир на интереси.
Во документот се наведува дека во текот на 2025 година се преземени низа активности за зајакнување на интегритетот, вклучително и развој на политики, обуки и воведување на алатки за следење, но и покрај тоа, дел од институциите сè уште функционираат на ниво на формална усогласеност, без суштинска примена во секојдневното работење.
Анализата покажува дека системот за интегритет треба да премине од декларативна во оперативна фаза, со јасни процедури, механизми за отчетност и реална примена на правилата, особено во чувствителни области како јавните набавки, подароците и управувањето со дискрециони овластувања.
Според податоците, забележан е раст на институциите кои учествуваат во процесот, но и натаму постојат значајни слабости, како недоволна интеграција на антикорупциските политики во секојдневните процеси и недостиг на системско следење и контрола.
Извештајот укажува дека клучен проблем останува фактот што многу институции ги донесуваат потребните акти, но тие не се применуваат во пракса, што директно влијае врз довербата на граѓаните и ефикасноста на системот.
Дополнително, се нагласува потребата од редовни внатрешни проверки, активна улога на раководствата и подобра координација, со цел системот за интегритет да стане функционален механизам, а не само формална обврска.
Во заклучокот се посочува дека 2026 година треба да биде период на стабилизација и зацврстување на механизмите, со фокус на практична примена, мерливи резултати и засилена одговорност во институциите.
