Додека САД го зголемуваат военото присуство на Блискиот Исток, Иран презема чекори што укажуваат на подготвеност за евентуален конфликт, вклучително и дополнително утврдување на нуклеарните постројки и обнова на производството на ракети.
Ирански и американски претставници неделава одржаа индиректни разговори во Женева, кои траеја повеќе од три часа, но без конкретен напредок. И покрај дипломатските обиди, во Белата куќа било разгледувано сценарио според кое американската војска би можела да биде подготвена за напад веќе во наредните денови, по засиленото распоредување на воздушни и поморски сили во регионот. Американскиот претседател Доналд Трамп изјави дека размислува за ограничен воен удар со цел да изврши притисок врз Техеран да постигне договор, без да наведе дополнителни детали.
По минатогодишниот израелски напад врз иранските нуклеарни и ракетни капацитети, сателитски снимки покажуваат дека Техеран ги обновува дел од оштетените бази. Во ракетната база „Имам Али“ кај Хорамабад, од повеќе уништени структури, неколку се обновени, а дел се во фаза на реконструкција. Обновени се и писти и поддржувачка инфраструктура во други воени комплекси, како и постројката за производство на ракети на цврсто гориво во Шахруд, која според анализи можеби функционира со поголем капацитет отколку пред конфликтот.
Паралелно со тоа, Иран ги зајакнува и клучните нуклеарни локации. Снимки од подземниот комплекс во близина на Натанз покажуваат нови бетонски засилувања на влезовите во тунелите и дополнително закопување на објектите. Според меѓународни безбедносни аналитичари, некои од овие локации наскоро би можеле да станат исклучително тешко достапни за воздушни напади.
Во внатрешнополитички план, врховниот лидер Али Хамнеи го засили влијанието на Советот за национална безбедност и формираше ново тело за управување во услови на воена закана. Истовремено, безбедносните структури спроведоа масовни апсења на опозициски фигури и демонстранти, во услови на зголемена репресија и страв од внатрешна дестабилизација.
Воените вежби во Персискиот Залив дополнително ја зголемија напнатоста. Иранските Револуционерни гарди привремено затворија делови од Ормускиот теснец, низ кој минува значителен дел од светската нафта, додека САД распоредија дополнителни носачи на авиони во регионот. Во неколку наврати беа регистрирани блиски инциденти меѓу ирански и американски пловни објекти.
Аналитичарите оценуваат дека Техеран испраќа порака дека евентуален конфликт би имал висока цена, додека Вашингтон сигнализира подготвеност за брза акција доколку преговорите пропаднат. Во вакви околности, Блискиот Исток повторно се наоѓа на раб на сериозна ескалација со можни глобални последици.
