Мисијата „Артемис II“ влезе во клучната и најнабљудувана фаза од летот – историски прелет зад „темната“, односно од Земјата невидлива страна на Месечината, при што комуникацијата со екипажот беше очекувано целосно прекината околу 40 минути. Во тие моменти, леталото „Орион“ излезе од дометот на големите антени на Земјата бидејќи лунарната површина го блокираше сигналот.
Настанот, кој беше следен во живо во текот на ноќта и утрото, доби дополнителна тежина со тврдењето дека ова е најголемата оддалеченост од Земјата што човештвото досега ја достигнало во еден екипажен лет. За многумина, токму „тишината“ во радиоврската беше најнапнатиот дел – редок момент кога астронаутите се, практично, недостапни за било кого на планетата.
Непосредно пред да се изгуби сигналот, астронаутот Виктор Гловер испрати порака која брзо се прошири низ јавноста и на социјалните мрежи – краток поздрав до Земјата и најблиските, во духот на традицијата на големите вселенски пресврти.
Покрај прекинот на врската, вниманието го привлече и уникатната глетка што ја добива екипажот – „зајдисонцето“ на Земјата зад Месечината и потоа повторното „изгрејсонце“, сцена што потсетува на легендарните кадри од ерата на „Аполо“.
„Артемис II“ е дел од пошироката програма за враќање на луѓето во близина на Месечината и за подготовка на следните чекори кон подолготрајно присуство во длабока вселена. Токму затоа, секој технички детаљ – од траењето на прекинот на комуникацијата до стабилноста на системите на „Орион“ – се гледа како тест со директно влијание врз следните мисии.
