За разлика од западните политичари, кинескиот претседател Си Џинпинг нема навика често да држи импресивни и визионерски говори, па можеби ова е причината поради која неговите зборови одекнуваат малку посилно. Кинескиот лидер вчера ги коментираше идеите на Трамп за воведување увозни тарифи како механизам за трговскиот дефицит, заштита на американското производство и враќање на прекумерните американски долгови, како и пораките на ЕУ за царините како начин да се заштитат европските економии од „неприфатливата“ кинеска конкуренција.
„Блокирањето на економската соработка под различни изговори и споделувањето меѓузависен свет е враќање во историјата. Светот влезе во нов период на турбуленции и промени. Унилатерализмот и протекционизмот се шират, а фрагментацијата на светската економија се интензивира. Економската глобализација се соочува со сериозни предизвици“, вели кинескиот претседател, пренесува Јутарњи лист.
Може да се каже дека оваа порака претставува симболична пресвртница во меѓународните економски односи бидејќи САД долго време се главен носител на процесот на глобализација, како и на промоцијата на идејата за слободна трговија, а сега и НР Кина ја сака таа улога за себе.
„Мораме правилно да го водиме развојот на економската глобализација и да не го следиме стариот пат кој им овозможува на неколку земји да практикуваат хегемонија“, рече Си.
Во последните десет години, структурните проблеми на западните либерални економии ја вратија во мода идејата за протекционизам како полесен начин за заштита на националните интереси од структурните реформи насочени кон зголемување на конкурентноста. Имајќи предвид дека шефицата на ЕК Урсула фон дер Лајен неодамна покажа дека има намера да го следи Доналд Трамп во политиката на увозни царини, може да се заклучи дека НР Кина штотуку ја презеде улогата на водач на глобализацијата.
Глобализацијата не треба да се гледа како на цврст и незапирлив линеарен процес во меѓународната трговија, туку како збир на политички, економски, научни и општествени процеси кои ги интегрираат земјите на различни начини, не само преку трговија или формирање на глобален пазар. Процесот на глобализација донесе фасцинантен глобален пораст на стандардите и квалитетот на животот, но во текот на децениите Западот стекна конкуренција.
