Мачките не можат да зборуваат со луѓето, но многу јасно комуницираат преку говорот на телото, а особено преку положбата на ушите.
Ветеринарите и бихевиористите објаснуваат дека ушите често први откриваат дали мачката е опуштена, љубопитна, нервозна или под стрес.
Кога ушите се насочени напред и изгледаат опуштено, тоа најчесто значи дека мачката се чувствува безбедно и смирено. Овој став често е придружен со полуотворени очи и опуштено тело.
Ако мачката брзо ги движи ушите лево-десно или напред-назад, таа внимателно ја следи околината и реагира на звуци или можни закани.
Постојаното тресење или често движење на ушите понекогаш може да укажува и на здравствен проблем, како воспаление или паразити.
Кога ушите се свртени настрана и благо спуштени, мачката најчесто чувствува несигурност или непријатност и проценува дали ситуацијата е безбедна.
Најјасен знак за страв или подготвеност за одбрана се ушите целосно спуштени наназад кон главата. Во такви ситуации мачката може да има раширени зеници, накострешено крзно или да шушка.
Експертите советуваат во такви моменти мачката да не се форсира на контакт, туку да ѝ се даде простор сама да се смири.
Ветеринарите нагласуваат дека за правилно разбирање на расположението треба да се набљудува целото тело – очите, опашката, мустаќите и држењето – а не само ушите.
