Нервозата се шири во Техеран поради очекуваната одмазда од Израел, бидејќи теократскиот режим стана свесен за фактот дека Вашингтон нема контрола врз ситуацијата и дека не е претерано веројатно дека ќе успее да го спречи Тел Авив да ја таргетира клучната енергија (или ИНА) инфраструктура, според добро упатени извори од врвот на американската дипломатија за CNN.
Иран веќе нема ниту сигурна задна стража на обезглавениот либански Хезболах, што го прави да се чувствува многу ранлив на можен напад од земја со една од најсофистицираните армии во светот.
И покрај фактот што Џо Бајден јасно и гласно му кажа на Израел дека смета дека евентуалното бомбардирање на иранските објекти е „несразмерно“ и со тоа „неприфатлив одговор“ на неодамнешниот напад (кој, освен неколку повреди од шрапнели од случајни минувачи, не резултира со човечки жртви), претседателот во заминување на глобалната не успеа на сцената да остави впечаток дека ја има ситуацијата под контрола. Напротив! Никогаш не било појасно дека Америка целосно се погубила себеси. Извршениот и когнитивно оштетен претседател, кој едвај завршува една реченица во своите сè почести јавни настапи, е идеална метафора за тлеечката моќ што САД во моментов ја проектира на меѓународната сцена, особено и пред сè во контекст на кризата на Блискиот Исток.
Во меѓувреме, израелската влада систематски ги игнорира инструкциите од Стејт департментот, кој речиси очајно бара од нив да одговорат за цивилните жртви во Либан; исто како што направија (исто така безуспешно) на почетокот на копнената инвазија на Газа. Имено, во оваа година таму биле убиени 47.000 Палестинци, според проценките на повеќето релевантни агенции. Најмалку 1.400 луѓе загинаа во Либан во текот на првите недели од операцијата.
Иако малку, трезвени луѓе на врвот на израелската политика сè уште постојат. Токму затоа ултрадесничарската влада на Бенјамин Нетанјаху не постигна консензус за опсегот и планот за одмазда, оставајќи малку простор за оптимизам. На крајот на краиштата, овој викенд Израел го слави Јом Кипур, еден од најважните еврејски празници, поради што животот привремено застана низ целата земја.
