Украинските сили ја презеле стратешката и оперативната иницијатива кон крајот на 2025 година и ја задржале во текот на целата 2026 година, што е првпат по украинската офанзива во руската област Курск во август 2024 година, оценува Институтот за проучување на војната (ISW).
Според најновата анализа, од март годинава украинската армија успева да ги држи руските територијални освојувања на речиси нула, а истовремено извела успешни противнапади во правците Купјанск, Олександривка и, најново, Лиман.
Особено значајни се случувањата северно од Лиман, каде што украинските сили, според ISW, во голема мера го елиминирале рускиот истурен простор и со тоа ги нарушиле плановите на руската команда за пошироко опкружување на украинскиот одбранбен појас во Донецката област.
Рускиот план предвидувал напредување кон Славјанск, Краматорск и Дружкивка од две страни. Северниот крак требало од правецот на Лиман да се движи кон запад и југозапад, додека јужниот требало да напредува од секторот Покровск–Добропиља кон север. Крајната цел, според анализата, била двата правци да се спојат западно од Краматорск и Славјанск и да создадат обрач околу украинските сили.
Украинските противнапади, меѓутоа, го нарушиле северниот дел од планот. Проценките на аналитичарите кои ги следат промените на фронтот од отворени извори укажуваат дека руските сили биле потиснати од простор од околу 240 квадратни километри.
ISW оценува дека руската воена команда сега најверојатно ќе мора да ги приспособи своите планови. Доколку Украинците успеат да ги потиснат руските единици до реката Жеребец и таму да воспостават стабилна одбранбена линија, можноста за обновување на првичниот руски план дополнително би се намалила.
Во борбите во овој сектор учествувале делови од руската 25. и 20. комбинирана армија, но засега нема сигурни податоци за нивните загуби.
Дел од руските воени блогери, според ISW, исто така признаваат дека руските позиции северно од Лиман во голема мера се елиминирани и дека борбите се префрлиле кон реката Жеребец. Руски извори меѓу 9 и 11 септември објавувале дека украинските сили го пресекле истурениот простор и ги потиснале руските војници кон реката.
Сепак, целосниот обем на украинското напредување и точната линија на фронтот сè уште не се целосно јасни.
Паралелно со проблемите на бојното поле, се појавуваат и тврдења за зголемен притисок врз Кремљ да обезбеди дополнителна жива сила.
Шефот на украинската воена разузнавачка служба ГУР, генерал-полковник Олег Ивашченко, тврди дека руски генерали побарале од претседателот Владимир Путин дополнителни 800.000 војници за одржување и проширување на офанзивните операции.
Според Ивашченко, барањето е масовна мобилизација да биде спроведена по изборите за руската Државна дума. Станува збор за тврдење на украинската разузнавачка служба кое не е независно потврдено од Москва.
Ивашченко тврди и дека сегашното темпо на руските загуби е повисоко од бројот на нови регрути. Според неговата проценка, околу 60 проценти од руските загуби се загинати во борба.
ISW наведува дека, иако Путин и други руски функционери негираат дека се подготвува нова мобилизација, недостигот од луѓе може да ја принуди Москва да преземе дополнителни мерки. Институтот оценува дека поради политичкиот ризик од нова масовна мобилизација, поверојатна би била постепена и помалку видлива мобилизација.
Според податоците на украинскиот Генералштаб што ги пренесува ISW, од почетокот на јули Русија во просек бележи 1.374 загуби дневно, додека регрутира меѓу 1.000 и 1.200 лица.
Овие бројки потекнуваат од украински извори и не можат независно да се потврдат во услови на војна, но анализата на ISW укажува дека односот меѓу руските загуби и новата жива сила станува сè поважен фактор за способноста на Москва да го одржи темпото на операциите.
