На почетокот на годината руската економија се соочуваше со сериозен пад под притисок на санкциите и војната во Украина. Приходите опаѓаа, производството се намалуваше, а кредитите беа скапи и речиси недостапни, што отвораше простор за бран банкроти.
Во такви услови, Русија беше принудена да продава нафта на Индија по цена од околу 22 долари за барел, што беше значително под пазарната вредност. Економските сигнали укажуваа на сериозна нестабилност, а притисокот врз Кремљ растеше.
Според информации од блиски кругови до Владимир Путин, тој долго време ги игнорирал предупредувањата од економските и деловните структури, ставајќи го војниот конфликт како апсолутен приоритет.
Сепак, во февруари се појавиле знаци на пресврт. Кремљ почнал да размислува за промени во преговарачкиот тим и потенцијално отворање кон преговори со Украина. Како можен сигнал за тоа се споменувала и замена на преговарачот Кирил Дмитриев со влијателниот Игор Сечин, близок соработник на Путин.
Во исто време, се споменувала и можна реконструкција на владата, што дополнително укажувало дека Кремљ размислува за нова стратегија.
Но, ситуацијата драматично се смени со ескалацијата на конфликтот на Блискиот Исток. По почетокот на војната во Иран, цените на нафтата нагло пораснаа над 100 долари за барел, што директно го подобри финансискиот прилив во Русија.
Дополнително, САД привремено ги олеснија ограничувањата за руската нафта, а глобалните нарушувања во снабдувањето со храна ја зголемија побарувачката за руски извоз, особено за ѓубрива.
Истовремено, вниманието на Западот се пренасочи кон Блискиот Исток, со што Украина падна во втор план. Дел од воените ресурси што претходно беа наменети за Киев сега се користат во новиот конфликт.
Оваа ситуација, според анализите, му носи директна корист на Кремљ. За Путин, продлабочувањето на поделбите меѓу западните сојузници и фокусот на новиот конфликт создаваат поволна геополитичка средина.
Сепак, ваквиот пресврт може да биде привремен. Според извори блиски до руските власти, постои очекување дека конфликтот во Иран може да се стабилизира во наредните месеци, по што санкциите повторно би се засилиле.
Во самата Русија, во пресрет на парламентарните избори, расте нервозата во власта. Се споменуваат можни кадровски промени, зголемена контрола врз јавниот простор и дури нова мобилизација.
Пред Кремљ сега стои клучна дилема – дали да се оди кон деескалација и евентуален договор за Украина или да се продолжи со заострување на политиката и војната.
Одговорот, според аналитичарите, ќе зависи пред сè од тоа колку долго ќе трае кризата на Блискиот Исток и дали глобалниот баланс повторно ќе се сврти против Москва.
