Изненадувачки ноќен напад на Каракас заврши со апсење на венецуелскиот претседател Николас Мадуро, историски сојузник на Кремљ, а акцијата ја изведе американскиот претседател Доналд Трамп. По апсењето, Мадуро ќе се соочи со судење во Њујорк. Сценариото потсетува на тоа што Владимир Путин го замислил за инвазијата на Украина во февруари 2022 година, но реализацијата му припаѓа на САД, пишува The Guardian.
Похвали за американската операција
Официјално, руски функционери реагираа бесно, осудувајќи ја операцијата како кршење на меѓународното право и опасен преседан. Меѓутоа, во позадина се чувствува неволно почитување и дури завист кон брзината и ефикасноста на американската акција.
„Операцијата беше спроведена компетентно“, напиша про-кремлинскиот Телеграм канал Dva Mayora. „Веројатно така требаше да се одвива и нашата ‘специјална воена операција’: брзо, драматично и одлучно.“
Некои про-кремлински аналитичари и јавни личности, како Олга Ускова и Маргарита Симонјан, признаа чувство на срам и љубомора, посочувајќи дека операцијата покажува што Москва некогаш не успеала да реализира во Украина.
Ограничен досег на Кремљ
Венецуела повеќе од две децении градела мрежа на антиамерикански сојузници, од Русија и Кина до Куба и Иран, со надеж за нова оска против Вашингтон. Сепак, Москва, заглавена во Украина, не беше во можност да го заштити Мадуро на значаен начин.
„Ситуацијата е непријатна за Русија“, изјави Фјодор Луќанов, советник за надворешна политика. „Мадуро е близок партнер и идеолошки сојузник, но обезбедување реална помош на далечна земја е едноставно неизводливо.“
Суморен оптимизам
Некои во Москва гледаат можност за „суморен оптимизам“ – дека апсењето на Мадуро ја покажува доминацијата на моќта над меѓународното право, потенцирајќи свет поделен на сфери на влијание, модел што Русија долго го застапува.
„Тимот на Трамп е цврст и циничен во промоцијата на интересите на својата земја“, напиша Дмитриј Медведев. „Отстранувањето на Мадуро не е за дрога – тоа е за нафта. Законот на посилниот очигледно е посилен од обичната правда.“
Оваа операција го става американското влијание на видно место и ја нагласува сложената геополитичка ситуација во која Русија, и покрај симпатиите кон Венецуела, не може да се меша без да ризикува конфронтација со САД.
