трамп

Три фази за Венецуела

Американскиот државен секретар Марко Рубио го претстави планот на администрацијата на Доналд Трамп за Венецуела, кој е структуриран во три фази – стабилизација, опоравување и транзиција на власта. Тој порача дека со привремената влада на земјата ќе следуваат „уште договори“, јавува CNN.Говорејќи по затворениот брифинг одржан за сите американски сенатори, Рубио истакна дека првата и клучна фаза е стабилизацијата, со цел да се спречи Венецуела да западне во дополнителен хаос. Според него, администрацијата во Вашингтон има значително влијание врз привремената венецуеланска влада, предводена од Delcy Rodríguez.Како централен елемент на оваа почетна фаза, Рубио го посочи нафтниот договор, нагласувајќи дека САД очекуваат наскоро да започнат со продажба на милиони барели венецуеланска нафта. Приходите од продажбата, според него, би биле под контрола на Соединетите Американски Држави и би се распределувале „на начин што ќе биде од корист за венецуеланскиот народ“.„Веќе гледаме напредок со овој нов договор што беше најавен, а ќе следуваат и дополнителни договори“, изјави Рубио, без да открие конкретни детали за идните аранжмани.Втората фаза, опишана како период на опоравување и помирување, има за цел да овозможи американските, западните и другите странски компании да добијат „фер и отворен пристап“ до венецуеланскиот пазар. Истовремено, според Рубио, САД сакаат да го поттикнат процесот на национално помирување, кој би вклучувал амнестија за опозициските актери, ослободување на политичките затвореници или нивно враќање во земјата, како и постепена обнова на граѓанското општество.Последната фаза од планот е транзицијата на власта. Рубио нагласи дека конечната одговорност за трансформацијата на земјата останува кај самите граѓани на Венецуела. Тој додаде дека дел од фазите ќе се одвиваат паралелно, а не строго последователно.„Ова детално им го објаснив на сенаторите. Во наредните денови ќе има повеќе информации, но чувствуваме дека напредокот оди во позитивна насока“, заклучи Рубио.

Свет | пред 5 часа

Од Алјаска до Патагонија: како САД ја преземаат контролата врз светската нафта и создаваат „нафтено царство“

Кога ќе се собере производството на нафта во Соединетите Американски Држави, Канада и цела Латинска Америка – од Мексико до Аргентина, вклучувајќи ги Бразил, Гвајана и Колумбија – се добива речиси 40 отсто од вкупното светско производство. Денес, сите тие подрачја, сакале тоа некои или не, се наоѓаат под сè поагресивната сфера на влијание на Вашингтон, во рамки на она што аналитичарите иронично го нарекуваат „Донро доктрина“. Со тоа, американскиот претседател Доналд Трамп, според анализата на Хавиер Блас за „Блумберг“, создаде сопствено нафтено царство.Не станува збор за подземни резерви за чие искористување би биле потребни години и милијарди инвестиции, туку за реални барели нафта кои веќе се слеваат на светскиот пазар. Со вакви ресурси, Трамп располага со економска и геополитичка полуга каква што, според проценките, немал ниту еден американски претседател уште од времето на Френклин Д. Рузвелт во 1940-тите. САД денес можат да црпат од огромно „море“ нафта во сопствениот двор.Последиците од практично неограничениот пристап до венецуелските резерви, најголеми во светот, станаа очигледни за целиот енергетски сектор, а особено за геополитичките противници на Вашингтон. Рускиот олигарх Олег Дерипаска, кој е под американски санкции, отворено оцени дека САД би можеле да ја држат цената на нафтата околу 50 долари за барел, со што би добиле клучна предност против секој што би се обидел да ја зголеми цената преку ограничување на понудата.Фактичката контрола врз нафтното богатство на западната хемисфера ги менува правилата на геополитичката игра. Со децении, американските воени интервенции беа ограничувани од стравот дека конфликтите ќе предизвикаат раст на цените на енергенсите. Денес, Белата куќа има предност и над сојузниците и над противниците кои произведуваат нафта – без разлика дали станува збор за Саудиска Арабија, Иран, Нигерија или Русија.Изминатите 18 месеци, според анализата, веќе покажаа што значи ова ново енергетско богатство за американската надворешна политика. Администрацијата на Трамп презеде чекори кои до неодамна изгледаа незамисливи – од напади врз ирански нуклеарни постројки до поддршка за Украина во напади врз руски рафинерии. Апсењето на Николас Мадуро од неговата обезбедена резиденција во близина на Каракас беше најшокантниот пример досега за тоа што се случува кога нафтата повеќе не го ограничува Пентагон.Контролата врз венецуелската нафта му дава на Вашингтон уште една клучна предност: можноста да одбива туѓи понуди. Со месеци, Кремљ се обидуваше да ги стави сопствените резерви на маса како адут во преговорите со Белата куќа. Сега, Трамп може да му порача на Владимир Путин дека американската економија нема потреба од сибирските полиња – бидејќи нафта има повеќе од доволно во сопствената сфера на влијание.Сепак, анализата укажува дека не е сè заслуга на Трамп. Тој, во голема мера, се најде на власт во вистински момент. Американската нафтна индустрија би доживеала подем и без него, благодарение на експлоатацијата на шкрилците во САД, тешката нафта во Канада и големите откритија во Бразил и Гвајана. Од тие придобивки корист имаа и неговите претходници, Џо Бајден и Барак Обама.Она што Трамп го направи, според Блас, е дека целото тоа нафтено богатство го стави под безбедносниот чадор на Вашингтон. Повеќе од два века по прогласувањето на Монроовата доктрина, со која Латинска Америка беше означена како американска сфера на влијание, Трамп ја „ажурираше“ за 21 век. Овој пат, централната оска не е идеологијата, туку природните ресурси.Во таа нова надворешнополитичка матрица, секоја нафтено богата држава во Латинска Америка има значење, но Венецуела е најголемата награда. Не поради сегашното производство, кое со околу еден милион барели дневно заостанува зад Бразил, туку поради потенцијалот. Во 1970-тите, земјата произведувала над 3,7 милиони барели дневно, а плановите од 1990-тите предвидувале раст до пет, па дури и 6,5 милиони барели. Доаѓањето на Уго Чавез, а потоа и на Мадуро, го запре тој развој.Светот, наведува анализата, можеби нема итна потреба од дополнителна венецуелска нафта денес или во следните неколку години, но потребата ќе се појави во раните 2030-ти. До тогаш, доколку Каракас прифати соработка со Вашингтон, производството може значително да се зголеми.Поредокот по Мадуро, кон кој Трамп очигледно тежнее – со Делси Родригез како привремена власт во форма на „помека“ диктатура – според проценките, им одговара на американските нафтени компании. Таа веќе воведе одредени пазарни принципи за стабилизација на економијата, а нејзините јавни реакции против американската интервенција се сметаат главно за порака до домашната јавност.Самиот Трамп не ги крие очекувањата. Тој јавно изјави дека најголемите американски нафтени компании ќе влезат во Венецуела, ќе инвестираат милијарди долари, ќе ја обноват уништената инфраструктура и ќе почнат да создаваат профит. Неколку часа претходно, за „Фокс њуз“ најави дека САД „многу силно“ ќе се вклучат во венецуелската нафтена индустрија.Иако неговите изјави традиционално се примаат со резерва, вториот мандат покажа дека Трамп реализира голем дел од она што го најавува. Ако вели дека Америка ќе влезе длабоко во венецуелската нафта, тогаш, заклучува анализата, тоа треба да се сфати сериозно. Можеби проектот нема да биде толку грандиозен како што се најавува, но едно е јасно: нафтата на Венецуела веќе е дел од новото американско царство, кое се протега од Алјаска до Патагонија – под будното око на Вашингтон.

Свет | пред 1 ден

Трамп започна 2026 со настап пред републиканците: фокус на изборите и Конгресот

Американскиот претседател Доналд Трамп имаше интензивен почеток на 2026 година, а неговото најавено обраќање започна во 16 часот по македонско време. Непосредно пред да ја напушти Белата куќа, Трамп на својата социјална мрежа објави кратка порака во која најави средба со републиканците од Претставничкиот дом, за кои напиша дека „навистина ги сака (речиси сите!)“.Средбата се одржа во Кенеди центарот во Вашингтон, институција која во изминатите недели се најде во фокусот на јавноста поради контроверзиите околу обидот за нејзино преименување. Управниот одбор, за кој американските медиуми наведуваат дека е лично избран од Трамп, непосредно пред Божиќ изгласал предлог установата да се преименува во „Трамп–Кенеди центар“. Овој потег сè уште не е одобрен од Конгресот и наиде на остри критики, вклучително и од членови на семејството Кенеди.Иако претходно се шпекулираше дека Трамп би можел да се осврне на надворешнополитички теми, како состојбата во Венецуела или изјавите поврзани со Гренланд, неговото обраќање засега беше целосно насочено кон внатрешната политика.Во говорот, кој имаше јасна внатрепартиска димензија и беше насочен кон придобивање поддршка од републиканските пратеници, Трамп зборуваше за претстојните избори за Конгресот, повторно го доведе во прашање начинот на кој јавноста и медиумите ја оценуваат неговата администрација, а оддаде и почит на пратеникот Даг ЛеМалфа, кој неодамна почина.Во текот на настапот, Трамп не ги спомена можните потези во Венецуела, ниту пак повтори претходни изјави поврзани со Гренланд или други надворешнополитички прашања, оставајќи го фокусот исклучиво на домашната политичка сцена и внатрешните предизвици со кои, според него, се соочуваат САД.

Свет | пред 1 ден

Од преговори до апсење: Како Трамп за шест месеци ја смени стратегијата кон Мадуро

Само шест месеци пред да испрати американски сили за апсење на венецуелскиот претседател Николас Мадуро, американскиот претседател Доналд Трамп всушност настојувал да постигне договор со Каракас, а не насилно да го собори режимот. Како што објавува The Wall Street Journal, на состанок во Овалната соба во јули, Трамп им порачал на своите советници дека сака да продолжат преговорите со власта на Мадуро, со цел да се склучи спогодба која би им дала приоритет на американските нафтени компании.По серија неуспешни обиди Мадуро да биде убеден да се повлече од функцијата во замена за амнестија, Трамп кон крајот на декември ја донел одлуката за воена акција. Ноќната операција што заврши со приведување на венецуелскиот лидер и негово префрлање во Њујорк стана симбол на поостриот пристап во надворешната политика што Трамп најавува дека би можел да го примени и во други делови од светот.Во вториот мандат на Трамп, Венецуела неочекувано се најде во центарот на неколку клучни приоритети на администрацијата – масовните депортации, борбата против трговијата со дрога, пристапот до огромните нафтени и минерални резерви, како и долготрајниот притисок од сенаторот Марко Рубио и други тврдокорни кругови кои со години се залагаа за уривање на режимот во Каракас.Според поранешниот функционер Елиот Абрамс, Венецуела претставувала „совршена бура“ што ги обединува сите грижи на администрацијата на Трамп. Истовремено, фокусот на претседателот кон природните ресурси на земјата предизвикал внатрешни судири меѓу советниците и силно лобирање од енергетските компании. Трамп, според истите извори, бил повеќе заинтересиран за договор што би ѝ служел на агендата „Америка на прво место“ – вклучувајќи депортации и поволни нафтени зделки – отколку за демократизација на Венецуела.Во тој контекст, Трамп отворено признал дека Рубио се противел на какво било зближување со Мадуро, предупредувајќи дека станува збор за лидер вмешан во трговија со дрога и тероризам. Сепак, претседателот инсистирал на својот пристап, сѐ додека аргументите на Рубио и другите советници не надвладеале.Од другата страна, Мадуро американскиот притисок го доживувал како блеф. Според лица блиски до режимот, тој јавно настапувал опуштено и уверено, дури и исмејувајќи ги предупредувањата од Вашингтон. Токму тоа, според извештаите, дополнително ја зголемило фрустрацијата кај Трамп.По враќањето во Белата куќа, Трамп му ја доверил венецуелската задача на својот близок соработник Ричард Гренел, со јасни цели: ослободување американски државјани, отворање простор за американските нафтени компании и прифаќање на депортациските летови со венецуелски мигранти. Дел од тие цели биле реализирани, а санкциите делумно олеснети, меѓу другото и со дозволата Chevron повторно да експлоатира нафта во Венецуела.Сепак, откако Мадуро ги одбил и последните понуди за егзил, во администрацијата сѐ појасно се профилирала воената опција. Наградата за негово апсење била зголемена, Пентагон започнал засилени операции против наводни нарко-канали, а американските разузнавачки служби интензивно го следеле венецуелскиот лидер.Кулминацијата дошла кон крајот на декември, кога, наместо заминување во егзил, Мадуро и неговата сопруга беа извлечени од Каракас и ставени под американски притвор. Како што изјави Рубио, „му беа понудени повеќе исклучително дарежливи опции, но тој одбра поинаков пат“, со што, според американската администрација, ја запечатил својата судбина.

Свет | пред 1 ден

Бес и завист во Русија: „Брзо, драматично и одлучно. Трамп нѐ посрами“

Изненадувачки ноќен напад на Каракас заврши со апсење на венецуелскиот претседател Николас Мадуро, историски сојузник на Кремљ, а акцијата ја изведе американскиот претседател Доналд Трамп. По апсењето, Мадуро ќе се соочи со судење во Њујорк. Сценариото потсетува на тоа што Владимир Путин го замислил за инвазијата на Украина во февруари 2022 година, но реализацијата му припаѓа на САД, пишува The Guardian.Похвали за американската операцијаОфицијално, руски функционери реагираа бесно, осудувајќи ја операцијата како кршење на меѓународното право и опасен преседан. Меѓутоа, во позадина се чувствува неволно почитување и дури завист кон брзината и ефикасноста на американската акција.„Операцијата беше спроведена компетентно“, напиша про-кремлинскиот Телеграм канал Dva Mayora. „Веројатно така требаше да се одвива и нашата ‘специјална воена операција’: брзо, драматично и одлучно.“Некои про-кремлински аналитичари и јавни личности, како Олга Ускова и Маргарита Симонјан, признаа чувство на срам и љубомора, посочувајќи дека операцијата покажува што Москва некогаш не успеала да реализира во Украина.Ограничен досег на КремљВенецуела повеќе од две децении градела мрежа на антиамерикански сојузници, од Русија и Кина до Куба и Иран, со надеж за нова оска против Вашингтон. Сепак, Москва, заглавена во Украина, не беше во можност да го заштити Мадуро на значаен начин.„Ситуацијата е непријатна за Русија“, изјави Фјодор Луќанов, советник за надворешна политика. „Мадуро е близок партнер и идеолошки сојузник, но обезбедување реална помош на далечна земја е едноставно неизводливо.“Суморен оптимизамНекои во Москва гледаат можност за „суморен оптимизам“ – дека апсењето на Мадуро ја покажува доминацијата на моќта над меѓународното право, потенцирајќи свет поделен на сфери на влијание, модел што Русија долго го застапува.„Тимот на Трамп е цврст и циничен во промоцијата на интересите на својата земја“, напиша Дмитриј Медведев. „Отстранувањето на Мадуро не е за дрога – тоа е за нафта. Законот на посилниот очигледно е посилен од обичната правда.“Оваа операција го става американското влијание на видно место и ја нагласува сложената геополитичка ситуација во која Русија, и покрај симпатиите кон Венецуела, не може да се меша без да ризикува конфронтација со САД.

Свет | пред 2 дена

Трамп упати остри закани кон пет држави ширум светот

По апсењето на венецуеланскиот претседател Николас Мадуро од страна на американските сили за време на викендот, американскиот претседател Доналд Трамп и неговата администрација упатија серија остри пораки и предупредувања до повеќе држави, меѓу кои Колумбија, Куба, Мексико, Иран, но и Гренланд – автономна територија на Данска, објави CNN.Трамп порача дека САД имаат задача да обезбедат „одржливи и успешни земји“ во своето опкружување, каде што нафтата ќе може „слободно да тече“, додавајќи дека „американската доминација на западната хемисфера никогаш повеќе нема да биде доведена во прашање“.Гренланд и ДанскаАмериканскиот претседател повторно истакна дека на САД им е потребен Гренланд „од аспект на националната безбедност“, наведувајќи дека островот е од големо стратешко значење и дека е опкружен со руски и кинески бродови. Според него, Данска не е во состојба сама да ја гарантира безбедноста на територијата.Гренландскиот премиер Јенс Фредерик Нилсен остро реагираше, оценувајќи ја реториката на Трамп како „целосно неприфатлива и непочитувачка“, нагласувајќи дека Гренланд не е објект, туку народ, земја и демократија. И Данска и Гренланд и претходно јасно се спротивставија на идејата за анексија.КолумбијаТрамп упати навреди кон колумбискиот претседател Густаво Петро, обвинувајќи го за поврзаност со трговијата со кокаин и наговестувајќи можност за американска „операција“ во земјата. Петро возврати дека неговата влада ја има спроведено најголемата заплена на кокаин во историјата и дека се води борба против вооружените нарко-групи, иако податоците на ОН покажуваат рекордно ниво на производство на кокаин во Колумбија.КубаТрамп оцени дека воена интервенција на Куба не е потребна, бидејќи земјата, според него, е пред економски колапс поради губењето на приходите од венецуеланската нафта. Државниот секретар Марко Рубио изјави дека кубанската влада е „во сериозна неволја“. Кубанскиот претседател Мигел Дијас-Канел, пак, порача дека Куба и Венецуела нема да се откажат од својот сојуз без борба.МексикоАмериканскиот претседател повторно го обвини Мексико дека не прави доволно во борбата против нарко-картелите и откри дека и понудил воена помош на мексиканската претседателка Клаудија Шејнбаум. Мексико засега не реагираше на изјавите, но беше меѓу земјите што го осудија апсењето на Мадуро, оценувајќи го како кршење на меѓународното право.ИранТрамп упати и ново предупредување до Иран, каде што продолжуваат антивладини протести. Тој порача дека САД ќе реагираат „многу силно“ доколку иранските власти повторно започнат со убиства на демонстранти. Иранскиот врховен лидер Али Хамнеи возврати дека земјата нема да се предаде и дека протестите мора да бидат задушени.Низата изјави и закани на Трамп дополнително ја заоструваат глобалната политичка клима по драматичните настани во Венецуела и предизвикуваат реакции ширум светот.

Свет | пред 2 дена

Руските интереси под закана: реализацијата на планот на Трамп за Венецуела со висока цена за Москва

Планот на американскиот претседател Доналд Трамп САД да ја преземат контролата врз венецуеланската нафтена индустрија и да ги повикаат американските компании да учествуваат во нејзина обнова по апсењето на претседателот Николас Мадуро, најверојатно нема да има значително и непосредно влијание врз светските цени на нафтата, оценуваат аналитичари за Associated Press (AP).Венецуеланската нафтена индустрија е во исклучително лоша состојба поради долгогодишно запоставување, корупција и меѓународни санкции. Според експертите, ќе бидат потребни години и огромни инвестиции пред производството значително да се зголеми. Иако постојат проценки дека земјата релативно брзо би можела да ја удвои или дури утрои сегашната продукција од околу 1,1 милион барели дневно, враќањето на историските нивоа останува долгорочен процес.„Иако има извештаи дека американските воени акции не ја оштетиле нафтената инфраструктура, таа пропаѓа со години и ќе биде потребно време за да се обнови“, изјави Патрик Де Хан, главен нафтен аналитичар во GasBuddy.Политичката стабилност клучна за инвестицииАмериканските нафтени компании, сепак, не се подготвени за големи вложувања без јасна и стабилна политичка состојба. И покрај изјавите на Трамп дека САД ја преземаат контролата, ситуацијата во Венецуела останува неизвесна, со спротивставени ставови околу легитимитетот на новата власт.„Доколку се покаже дека САД успешно управуваат со земјата, може да се појави оптимизам дека американските енергетски компании релативно брзо ќе влезат и ќе ја ревитализираат индустријата“, вели Фил Флин, висок пазарен аналитичар во Price Futures Group. Според него, доколку Венецуела повторно стане голема нафтена сила, тоа долгорочно би можело да придонесе за пониски цени и да изврши дополнителен притисок врз Русија.Огромни резерви, но минимално производствоСпоред американската Управа за енергетски информации (EIA), Венецуела располага со најголеми докажани резерви на сурова нафта во светот – околу 303 милијарди барели, или 17 отсто од глобалните резерви. И покрај тоа, денес произведува помалку од еден процент од светската нафта.Chevron е единствената американска компанија со значајни операции во земјата, каде што произведува околу 250.000 барели дневно преку заеднички вложувања со државната PDVSA. Компанијата соопшти дека продолжува да работи во согласност со законите и дека приоритет ѝ е безбедноста на вработените.Историски товар и правни дилемиПроизводството во Венецуела драстично опадна од околу 3,5 милиони барели дневно во 1999 година, делумно поради национализацијата на индустријата во 2007 година, кога тогашниот претседател Уго Чавез ги истисна големите странски компании. Аналитичарите нагласуваат дека клучниот проблем не е наоѓањето нафта, туку довербата дека идната власт ќе ги почитува договорите.Дополнително, професорот по право на Универзитетот Колумбија, Метју Ваксман, предупредува дека преземањето контрола врз венецуелските ресурси отвора сериозни правни прашања за сопственоста на нафтата и почитувањето на меѓународното право.Потенцијално олеснување на притисокот врз РусијаВенецуелската тешка сурова нафта е клучна за производство на дизел, кој моментално недостига на светскиот пазар. Зголемувањето на производството би можело да им помогне на европските и американските рафинерии и да ја намали зависноста од руските енергенси. „Русија имаше корист од колапсот на венецуеланската нафтена индустрија, бидејќи Венецуела беше нејзин конкурент“, истакна Флин.Иако краткорочниот ефект врз цените се смета за минимален, аналитичарите предупредуваат дека долгорочните економски и геополитички последици од планот на Трамп би можеле значително да го променат глобалниот енергетски пазар.

Свет | пред 3 дена

Плановите на Трамп за управување со Венецуела сè уште нејасни

Плановите на поранешниот американски претседател Доналд Трамп за идното управување со Венецуела и понатаму остануваат неразјаснети. Трамп во саботата изјави дека Соединетите Американски Држави ќе управуваат со земјата сè додека не се обезбеди „безбедна, исправна и разумна транзиција“.Сепак, сè уште не е познато на кој начин САД би ја воделе Венецуела, ниту кои лица или институции би биле вклучени во тој процес. Трамп нагласи дека станува збор за „тимски напор“.Тој додаде дека американскиот државен секретар Марко Рубио разговарал со венецуелската потпретседателка Делси Родригез, која во меѓувреме беше именувана за привремена претседателка од Врховниот суд на Венецуела. Според Трамп, Родригез изразила подготвеност да стори сè што ќе побараат САД.Набргу потоа, Родригез се појави на државната телевизија во Венецуела, каде побара ослободување на Николас Мадуро, нагласувајќи дека тој е „единствениот легитимен претседател“ на земјата.Трамп исто така изјави дека не разговарал со лидерот на венецуелската опозиција Марија Корина Мачадо, за која оцени дека нема ниту доволна поддршка, ниту почит во земјата за да стане нејзин лидер.Мачадо претходно повика власта да ја преземе Едмундо Гонзалез, кого таа го поддржа и мобилизираше за време на претседателските избори во 2024 година. Резултатите од гласањето што ги објави нејзината партија сугерираат дека Гонзалез остварил убедлива победа.

Свет | пред 3 дена

Воена интервенција што ја потресе Вашингтон: поделби кај републиканците по Венецуела

Одлуката на Доналд Трамп да покрене воен напад врз Венецуела, да го уапси нејзиниот претседател и привремено да ја преземе управата со земјата претставува остар пресврт за политичар кој со години ја градеше својата кариера врз критика на странските интервенции и ветувања дека ќе ги избегнува надворешните конфликти. Визијата што Трамп ја изложи на прес-конференција отвора можност за натамошни воени дејствија, директно мешање во венецуелската политика и нафтена индустрија, па дури и испраќање американски војници на терен — чекор од кој американските претседатели традиционално се воздржуваат поради отпорот во јавноста.„Ќе ја водиме земјата додека не можеме да спроведеме безбедна, правилна и разумна транзиција“, изјави Трамп, без да прецизира до каде е подготвен да оди во преземањето контрола врз држава во која, според оценките, луѓето блиски до Николас Мадуро сè уште држат клучни позиции на моќ.Иронично, на инаугурацијата на својот втор мандат во јануари минатата година, Трамп им порача на поддржувачите дека успехот нема да го мери само со добиени битки, туку и со војни што ќе ги заврши или во кои никогаш нема да влезе. Оттогаш, сепак, тој одобри бомбардирања во Сирија, Ирак, Иран, Нигерија, Јемен и Сомалија, уништи десетици пловни објекти поврзани со трговија со дрога и упати прикриени закани кон Гренланд и Панама. Ноќниот напад врз Венецуела се смета за неговата најагресивна воена акција досега.Во нападите врз Каракас и други делови од земјата беа уапсени претседателот Мадуро и неговата сопруга, кои треба да се соочат со обвиненија за трговија со дрога во Њујорк. Потезите предизвикаа разочарување кај дел од републиканците кои се надеваа дека Трамп ќе се фокусира на домашните проблеми на гласачите — трошоците за живот, здравството и економијата.Самиот Трамп тврди дека интервенцијата е во согласност со неговата доктрина „Америка на прво место“.„Сакаме да бидеме опкружени со добри соседи. Сакаме стабилност. Сакаме енергија“, рече тој, јасно алудирајќи на огромните венецуелски резерви на нафта.Политичките влогови, меѓутоа, растат. Републиканската пратеничка Марџори Тејлор Грин, која јавно се дистанцираше од Трамп, најавувајќи оставка од Конгресот, напиша дека токму ваквите чекори се спротивни на она за што верувале поддржувачите на движењето МАГА. Демократите, пак, добиваат дополнителна муниција пред клучните меѓуизбори за Конгресот во ноември, каде што контролата врз двата дома може да зависи од неколку тесни трки. Лидерот на малцинството во Сенатот, Чак Шумер, оцени дека Мадуро е диктатор, но предупреди дека започнување воена акција без одобрување од Конгресот и без јасен федерален план за понатамошните чекори е неодговорно.Иако Трамп работеше на завршување на конфликтите во Украина и Газа, воените интервенции традиционално носат поголем политички ризик. Анкетите уште во ноември минатата година покажаа дека евентуална американска воена акција во Венецуела е крајно непопуларна — само секој петти Американец ја поддржува употребата на сила за соборување на Мадуро.Внатре во Републиканската партија се појавија јасни поделби. Главниот дипломат и советник за национална безбедност Марко Рубио се обиде да го ублажи отпорот кон интервенцијата, додека сенаторот Мајк Ли првично беше скептичен, но по разговори со Рубио оцени дека операцијата веројатно е во рамки на претседателските овластувања. Спротивно на тоа, пратеникот Томас Маси остро реагираше, оценувајќи дека заканите за натамошни напади не се усогласени со уверувањата дека станува збор за ограничена операција.Историските паралели дополнително ја засилуваат дебатата. Во 1983 година Роналд Реган ја нападна Гренада со образложение дека тамошната власт е нелегитимна, аргумент што Трамп денес го користи за Мадуро. Шест години подоцна Џорџ Х. В. Буш ја нападна Панама за да го собори диктаторот Мануел Нориега, исто така баран во САД поради трговија со дрога. Поранешниот специјален пратеник за Венецуела Елиот Абрамс смета дека Трамп не презема голем политички ризик сè додека нема американски жртви, но признава дека не е јасно што значи практично да се „води Венецуела“.Поранешниот советник во администрацијата на Обама, Брет Бруен, предупредува дека Соединетите Држави би можеле да се вплеткаат во сложен и долг транзициски процес. Според него, нема кратка верзија на оваа приказна: САД ќе се ангажираат длабоко во Венецуела, а паралелно ќе мора да се соочат и со нови регионални предизвици поврзани со нејзините соседи.

Свет | пред 3 дена

По Венецуела, Трамп најавува дека Куба ќе биде следна тема: Хавана има причина за загриженост

Американскиот државен секретар Марко Рубио испрати јасна порака до властите во Куба, изјавувајќи дека доколку живеел во Хавана и бил дел од тамошната влада, „би бил загрижен“. Коментарот следуваше по завршувањето на прес-конференцијата на американскиот претседател Доналд Трамп, на која беа разгледувани последиците од американската воена операција во Венецуела.Одговарајќи на прашање од новинар кој се претстави како кубански државјанин, Трамп рече дека Куба е тема „за која допрва ќе се зборува“. Тој нагласи дека САД сакаат да им помогнат на граѓаните на Куба, но и на оние кои биле принудени да ја напуштат земјата во изминатите децении.Во тој контекст се надоврза Рубио, истакнувајќи дека изјавите на американскиот претседател не треба да се сфаќаат симболично или декларативно.„Кога претседателот зборува, треба сериозно да се сфати“, рече тој, додавајќи дека значаен дел од обезбедувањето на уапсениот венецуелски претседател Николас Мадуро бил составен од кубански безбедносни структури.Според Рубио, токму таа поврзаност ја прави позицијата на кубанската власт почувствителна во актуелниот геополитички момент.„Ако живеев во Хавана и бев дел од власта, барем ќе бев загрижен“, изјави американскиот државен секретар.Овие пораки доаѓаат во момент на нагло зголемени тензии во Латинска Америка, по директната интервенција на САД во Венецуела и апсењето на Мадуро, настан што веќе предизвика остри реакции од повеќе држави и меѓународни организации. Изјавите на Трамп и Рубио отвораат простор за шпекулации дека Куба би можела да биде следната точка на политички и дипломатски притисок од Вашингтон.

Свет | пред 4 дена

Рубио: Мадуро не е легитимен претседател, тоа го вели целиот демократски свет

Американскиот државен секретар Марко Рубио изјави дека Николас Мадуро не е легитимен претседател на Венецуела и дека тоа не е став само на актуелната американска администрација, туку континуирана позиција на Соединетите Американски Држави со години наназад.Рубио нагласи дека и администрацијата на Доналд Трамп во неговиот прв мандат, како и администрацијата на Џо Бајден, официјално го сметале Мадуро за нелегитимен лидер. Дополнително, посочи дека Мадуро не е признаен ниту од Европска Унија, како и од голем број држави ширум светот.Во своето обраќање, Рубио го опиша Мадуро како „бегалец од американската правда“, потсетувајќи дека против него со години била распишана награда од 50 милиони долари за информации што би довеле до негово апсење.„Изгледа си заштедивме 50 милиони долари“, рече Рубио, на што Трамп се надоврза со коментар дека треба да се внимава никој да не се обиде да ја побара наградата.Државниот секретар додаде дека Мадуро имал „повеќе можности“ да избегне ваков исход, но наместо тоа, како што рече, се однесувал неодговорно и конфронтациски. Според Рубио, венецуелскиот лидер одлучил да ја вклучи Иран во внатрешните работи на својата земја и да дозволи, како што тврди Вашингтон, прилив на криминални групи и банди кон територијата на САД.„Мадуро мислеше дека ништо нема да се случи“, изјави Рубио, додавајќи дека Доналд Трамп „не е човек кој игра игри“. Кога Трамп вели дека ќе реши одреден проблем, според него, тоа не останува само на зборови, туку се претвора во конкретна акција.Изјавата на Рубио доаѓа во момент на сериозни геополитички тензии и по воената операција на САД во Венецуела, по која беше приведен Мадуро, настан што веќе предизвика остри реакции и поделени ставови во меѓународната заедница.

Свет | пред 4 дена

Муцунски го поздрави апсењето на Мадуро: Стоиме со САД и народот на Венецуела

Министерот за надворешни работи Тимчо Муцунски го поздрави апсењето на венецуелскиот претседател Николас Мадуро, кој, според објавата на американскиот претседател Доналд Трамп, ноќеска бил приведен од американските сили во Каракас и ќе се соочи со судски процес во Соединетите Американски Држави.Во објава на социјалната мрежа Икс, Муцунски наведе дека ја поздравува одлуката Мадуро да биде изведен пред лицето на правдата, оценувајќи дека одговорноста е суштински елемент за владеењето на правото и демократијата. Тој упати и пофалби до американскиот државен секретар Марко Рубио, за, како што напиша, неговото лидерство во справувањето со нарко-криминалните мрежи поврзани со режимот на Мадуро.„Одговорноста е важна. Стоиме со Соединетите Американски Држави и со народот на Венецуела во борбата за слобода и демократија“, порача Муцунски.Претходно, по неколкумесечни зголемени тензии во регионот, американскиот претседател Доналд Трамп соопшти дека САД го заробиле венецуелскиот лидер по серија координирани напади на повеќе локации во земјата. Според објавените информации, Мадуро е на пат кон САД, каде што против него веќе се водат постапки поврзани со сериозни обвиненија за трговија со дрога и оружје.

Свет | пред 4 дена

Франција, Бразил и ОН остро против американската воена интервенција во Венецуела: Ова е опасен преседан

Воената операција на Соединетите Американски Држави што резултираше со апсење и одведување на венецуелскиот претседател Николас Мадуро претставува сериозно кршење на меѓународното право, оценија повеќе светски лидери и меѓународни институции, предупредувајќи дека станува збор за опасен преседан со далекусежни последици по глобалната безбедност.Францускиот министер за надворешни работи Жан-Ноел Баро соопшти дека операцијата ја нарушува основната забрана за употреба на сила, која претставува темел на меѓународниот правен поредок. Тој истакна дека трајно политичко решение не може да се наметне однадвор и дека исклучиво суверените народи имаат право да одлучуваат за сопствената иднина.Остра реакција упати и бразилскиот претседател Луис Инасио Лула да Силва, кој ја осуди американската воена интервенција како тешко нарушување на суверенитетот на Венецуела. Според Лула, со бомбардирањето на венецуелска територија и апсењето на шефот на државата, САД преминале „неприфатлива граница“, создавајќи сериозна закана за стабилноста на регионот и за зачувување на Латинска Америка како зона на мир.Лула предупреди дека ваквите дејствија претставуваат опасен преседан за целата меѓународна заедница и повика на силна реакција преку Обединетите нации. Тој повтори дека Бразил останува подготвен да посредува во дијалогот и дека воената интервенција може да доведе до хуманитарна катастрофа.Загриженост изрази и генералниот секретар на Обединетите нации Антонио Гутереш, кој преку својот портпарол порача дека во конкретниот случај не било почитувано меѓународното право. Според Гутереш, американската операција создава опасен преседан и ја поткопува меѓународната правна рамка, поради што ги повика сите актери во Венецуела да се вклучат во инклузивен дијалог со целосно почитување на човековите права и владеењето на правото.И Данска реагираше со став дека меѓународното право мора да се почитува. Данскиот министер за надворешни работи Ларс Локе Расмусен оцени дека развојот на настаните е драматичен и дека неопходно е итно враќање кон деескалација и политички дијалог.Дополнително, Јужноафриканска Република повика на итна седница на Советот за безбедност на Обединетите нации, оценувајќи дека американската воена акција претставува јасно кршење на Повелбата на ОН, која забранува употреба или закана со сила против територијалниот интегритет и политичката независност на која било држава.Меѓународната заедница сè погласно предупредува дека ваквите дејствија можат да имаат сериозни последици врз глобалниот поредок, додека повиците за почитување на меѓународното право и за политичко, а не воено решавање на кризата во Венецуела, се сè поинтензивни.

Свет | пред 4 дена

(Видео) Трамп најавува можен нов бран напади и американско управување со Венецуела

Актуелниот американски претседател Доналд Трамп изјави дека Соединетите Американски Држави се подготвени да изведат втор, „многу поголем“ воен напад врз Венецуела, доколку тоа биде потребно, оценувајќи дека досегашната операција била „исклучително успешна“.Претседателот се осврна и на состојбата во венецуелскиот нафтен сектор, оценувајќи дека тој со години бил во колапс. Според него, големи американски компании ќе влезат во Венецуела, ќе инвестираат милијарди долари и ќе ја обноват нафтената инфраструктура.„Ќе ја поправиме индустријата и ќе почне повторно да носи пари за земјата“, изјави Трамп, поврзувајќи ја економската реконструкција со политичката стабилизација.Тој откри дека американската војска била подготвена и за втор бран напади и дека такво сценарио било сметано за веројатно, но дека по исходот од првата операција, таквата ескалација можеби нема да биде неопходна. Сепак, нагласи дека САД остануваат подготвени за многу поголема интервенција доколку ситуацијата го наложи тоа.Изјавите на Трамп предизвикаа сериозна загриженост и реакции во меѓународната јавност, особено поради директното поврзување на воената интервенција со идното управување со стратешките економски ресурси на Венецуела.

Свет | пред 4 дена

(Видео) Tрамп тврди дека САД ќе ја водат Венецуела „некое време“: Воената операција во Венецуела беше извонредна

Американскиот претседател Доналд Трамп ја оцени воената операција што Соединетите Американски Држави ја спроведоа во главниот град на Венецуела како „извонредна“, наведувајќи дека акцијата била изведена по негова директна наредба и траела во текот на ноќта и утринските часови.Во своето обраќање, Трамп истакна дека американската воена моќ била „преовладувачка“, дејствувајќи истовремено од воздух, копно и море. Според него, операцијата претставува демонстрација на целосна воена супериорност и одлучност на САД.Трамп го нарече Мадуро „диктатор“, директно обвинувајќи го дека бил дел од нарко мафијата, додавајќи дека поради него умреле илјадници луѓе, односно поради дрогата која ја расфрлале по улиците. Трамп рече дека Мадуро е во Њујорк, а таму ќе се носи одлука за неговата иднина.„Ние ќе ја водиме земјата некое време додека не дојде до правилна транзиција на власта. Ние носиме мир, слобода и правда во Венецуела“, изјави Трамп, без да прецизира колку долго би траела евентуалната американска контрола и под каков мандат.Тој потоа додаде „Подготвени сме за втора фаза ако е потребно“. Трамп им честиташе на сите кои учествувале во воената операција во Венецуела.Неговото обраќање, тука:

Свет | пред 4 дена