Две години од падот на настрешницата во Нови Сад: Сè уште нема судска разрешница за смртта на Македонецот Саздовски и уште 15 лица

Во Нови Сад денеска се одбележува втората годишнина од уривањето на настрешницата на железничката станица, во кое загинаа 16 лица. Трагедијата од 1 ноември 2024 година предизвика масовни студентски и граѓански протести против корупцијата, кои на крајот доведоа до предвремени избори и пад на власта на Александар Вучиќ.

Две години подоцна, одговорноста за смртта на 16 лица сè уште не е утврдена пред судот. Иако по трагедијата следеа апсења, меѓу кои и на министри и нивни соработници, а беа поднесени и обвиненија, судењето за загинувањето на 16-те лица сè уште не е започнато.

— реклама —

Студентите ги повикаа граѓаните денеска да се соберат пред железничката станица во Нови Сад, на местото на трагедијата. Комеморативниот собир е закажан за 11:52 часот, точно во времето кога пред две години се урна бетонската настрешница.

Собирањето на граѓаните започнува околу 9:30 часот на повеќе локации во градот. Учесниците потоа во поворки ќе се упатат кон железничката станица за да им оддадат почит на загинатите. Студентите повикаа годишнината да биде одбележана мирно и достоинствено.

— реклама —

Настрешницата на неодамна реконструираната железничка станица се урна на 1 ноември 2024 година, во 11:52 часот. Под тони бетон и стакло, на самото место загинаа 14 лица, а уште две починаа од последиците на тешките повреди во следните денови и месеци.

Меѓу 16-те жртви беше и македонскиот научник Васко Саздовски, кој имаше 45 години. Тој работел во Нови Сад, во институтот „БиоСенс“, а речиси секој викенд патувал кон Македонија, каде што го чекале сопругата и двете деца. Тој ден тргнал кон дома, но никогаш не стигнал.

Саздовски имал докторат од Универзитетот Кренфилд во Велика Британија и работел во областа на роботиката, сензорите и автономните системи. Неговите колеги во февруари 2026 година му оддадоа почит со отворање амфитеатар во институтот „БиоСенс“, именуван по него.

— реклама —

Трагедијата предизвика револт во јавноста бидејќи се случи на железничка станица која неодамна била реконструирана. Студентите и демонстрантите ја поврзуваат одговорноста за уривањето со корупција, неправилности во градежните работи и пропусти на надлежните институции.

По несреќата започнаа студентски протести кои постепено се проширија низ цела Србија. Учесниците бараа објавување на документацијата за реконструкцијата на железничката станица, утврдување на одговорноста за трагедијата и функционирање на институциите без политички притисоци.

Протестите прераснаа во пошироко движење против тогашната власт на Александар Вучиќ. Студентското движење потоа стана еден од клучните политички актери, а предвремените парламентарни избори одржани во октомври 2026 година завршија со победа на Студентската листа и пораз на Српската напредна партија на Вучиќ.

И покрај политичките промени, судската постапка со која треба да се утврди одговорноста за уривањето на настрешницата сè уште не е започната. Обвиненијата во изминатите две години беа менувани и дополнувани, а семејствата на жртвите и понатаму го чекаат судскиот епилог.