Германија, која со децении важеше за производствен мотор на Европа, влегува во најдолгиот период на стагнација од Втората светска војна наваму и се обидува индустрискиот пад да го претвори во одбранбен подем. Наместо досегашниот извозен модел потпрен на автомобилската индустрија, земјата сè поотворено ја насочува фабричката инфраструктура кон производство на вооружување и воена опрема.
Според податоци што се наведуваат во анализата, германското производство секој месец губи околу 15.000 работни места, а ударот особено се чувствува во автомобилскиот сектор. Паралелно со падот на побарувачката и засилената конкуренција од Кина, големите производители и синџирите на добавувачи се соочуваат со намалени добивки и најави за значајни кратења на работни места во наредните години.
Во такви услови, одбранбената индустрија се појавува како редок сектор што расте брзо, поттикнат од обновеното европско вооружување и од перцепцијата дека безбедносните гаранции стануваат понеизвесни. Регулаторни промени во Германија и во Европската унија, заедно со државни договори и јавни шеми за финансирање, ја олеснуваат достапноста до капитал за компании што произведуваат одбранбена технологија, а во игра се спомнуваат средства што се мерат во речиси билион евра.
Делови од германскиот индустриски појас веќе се пренаменуваат. Компании што традиционално изработувале компоненти за автомобили сè почесто произведуваат елементи за беспилотни летала, системи за оклопни возила и делови за воена авијација. Меѓу примерите е и добавувачот Schaeffler, чиј извршен директор зборува за „голем тренд“ во кој се бара практичен придонес за враќање на одбранбените капацитети.
Во текстот се наведува и дека Volkswagen води разговори со израелски компании со цел до 2027 година да започне производство на компоненти за системот Iron Dome, додека во Германија се најавува проширување на производствениот отпечаток и за пресретнувачи за системот Patriot – производ што долго време важеше за доминантно американски. Во меѓувреме, дел од индустријата воведува дополнителни смени за да одговори на зголемената побарувачка за муниција и вооружување.
Владата ја поддржува пренамената со механизми за поврзување на одбранбените синџири на снабдување со компании од други гранки, со аргумент дека користењето постојни капацитети може да ги намали бариерите за брзо зголемување на домашното производство. Пораката е јасна: во новата реалност, германската индустрија не се обидува само да се „врати на старото“, туку да најде нова оска на раст таму каде што побарувачката расте – во одбраната.
Останува да се види дали овој пресврт ќе ја ублажи ерозијата на работните места во класичното производство и дали пренамената ќе донесе доволно стабилни нарачки за да ја надомести слабоста на автомобилскиот циклус. Но насоката, според оценките во анализата, веќе е поставена: од моторите што ја движеа Европа, кон системи што ја вооружуваат.
