Затворањето на Ормускиот теснец предизвика силен потрес на светските пазари на нафта, а највидливиот сигнал е наглиот скок на премиите за американската сурова нафта WTI на спот-пазарот. Трговците јавуваат дека премиите за WTI достигнале рекордни нивоа – до 40 долари по барел над клучните регионални цени кои се земаат за репер – додека азиските и европските купувачи забрзано бараат алтернативни испораки.
Според достапните информации, WTI Midland за испорака во јули во Северна Азија се нуди со премии од 30 до 40 долари по барел, зависно од тоа дали споредбата се прави со референтната цена „Дубаи“ или со ICE Brent. За испораки во август, на пазарот веќе се појавиле и понуди што одат до 40 долари премија над Brent, што е јасна потврда дека купувачите плаќаат значително повеќе за сигурна и навремена испорака.
Премијата, во вакви услови, станува цена на сигурноста – дополнителен износ што се плаќа над основната или референтната цена кога суровината е потешко достапна. Со оглед на тоа што значаен дел од снабдувањето од Блискиот Исток е прекинато, конкуренцијата за барели од други извори се засили, а американската нафта излезе како еден од најбараните „планови Б“ за рафинериите и трговците.
Паралелно со ова, пазарот доби уште еден необичен знак: фјучерсите на WTI минатата недела ги надминале фјучерсите на Brent. Вообичаено, WTI се продава со попуст во однос на Brent, делумно и поради различните транспортни и логистички трошоци, но актуелната криза ги нарушува „нормалните“ ценовни сигнали и ги пренасочува физичките текови на нафта.
Аналитичарите очекуваат дека движењата на премиите и односот WTI–Brent ќе останат исклучително чувствителни на вестите за траењето на затворањето, на состојбата со резервите кај големите увозници и на можните замени во транспортните рути. Во меѓувреме, рафинериите и трговците влегуваат во фаза на скапо „обезбедување“ барели, што може да се прелее и во поширок пораст на трошоците за горива и енергенси, особено во региони што најдиректно зависат од увозот.
