Автомобилите во иднина би можеле не само да го предупредуваат возачот дека ја надминал дозволената брзина, туку и автоматски да спречат понатамошно забрзување. Технологијата за таканаречено гео-оградување веќе постои, а современите возила ги имаат речиси сите компоненти потребни за нејзина примена.
Со помош на GPS, камери, електронска контрола на моторот и софтвер, автомобилот може да ја утврди својата локација, да го препознае ограничувањето на брзината и да реагира доколку возачот се обиде да го надмине дозволениот максимум.
Професорот Маркоте Бромелштрут од Универзитетот во Амстердам смета дека ваквата технологија во иднина би можела особено да се применува во градските средини. Системот би го препознал ограничувањето на одредена улица и преку електронската контрола на гасот би спречил возилото да забрза над дозволената брзина. При излез од зоната, автомобилот автоматски би се приспособил на новото ограничување.
Гео-оградувањето веќе има одредени примени во автомобилската индустрија. Некои plug-in хибридни модели на Mercedes-Benz, BMW, Toyota и Ford ја користат технологијата за автоматско префрлање во електричен режим при влез во зони со ниски емисии. Сличен пристап користел и Volvo за ограничување на брзината на комерцијални возила во одредени области.
Европската Унија, пак, веќе направи чекор кон поголема автоматизација со интелигентната помош за брзина, позната како ISA. Системот користи камери и GPS-податоци за препознавање на ограничувањата и го предупредува возачот кога се движи побрзо од дозволеното.
Сепак, ISA засега не го спречува физички возачот да продолжи да забрзува. Гео-оградувањето би претставувало значително понапреден чекор, бидејќи автомобилот во одредени зони би можел електронски да го ограничи забрзувањето.
Поддржувачите на оваа технологија сметаат дека таа може да придонесе за поголема безбедност на патиштата и намалување на сообраќајните несреќи, особено во градовите и во зоните со големо присуство на пешаци.
Но, ваквиот систем отвора и прашања за контролата врз возачите. Дилемата е кој треба да има последен збор – возачот, сопственикот на автомобилот, производителот или државата.
Критичарите предупредуваат и на можноста за грешки доколку системот погрешно го препознае ограничувањето или доколку податоците за брзината не се ажурирани.
Технологијата веќе постои, но останува прашањето дали возачите ќе прифатат автомобил кој нема само да ги предупредува кога возат пребрзо, туку во иднина можеби едноставно нема да им дозволи да забрзаат над дозволената брзина.