По повеќемесечен застој и ограничувања, венецуелската сирова нафта повторно се пренесува во поголеми количества на американскиот пазар. Голем танкер закотвен на пристаниште во заливот на Мисисипи донесе товар од околу 400.000 барели – испорака која, според контекстот во последните месеци, претходно била практично невозможна поради санкцискиот режим и геополитичките превирања.
Венецуела располага со меѓу најголемите докажани резерви на нафта во светот, но извозот со години беше поткопан од недостиг на инвестиции и ограничен пристап до пазарите. Потоа следуваа американски мерки што го намалија увозот од оваа латиноамериканска земја, со што венецуелската сурова нафта стана маргинална во синџирите на снабдување за американските рафинерии.
Сликата сега се менува: во март месечниот извоз на сурова нафта од Венецуела надминал еден милион барели дневно – првпат од септември. Во исто време, во услови на зголемени тензии и турбуленции на енергетските пазари, американскиот енергетски сектор покажува засилен интерес за венецуелската нафта, особено за т.н. „тешки“ сорти што најлесно се преработуваат во дел од капацитетите на брегот на Мексиканскиот залив.
Во фокусот е „Шеврон“, единствената голема американска нафтена компанија што во овој момент има оперативно присуство во Венецуела. Според проценките што ги пренесува текстот, компанијата во моментов увезува во просек околу 250.000 барели дневно венецуелска сирова нафта, со амбиција количините да се зголемат за уште околу 50% – на ниво од 350.000 до 400.000 барели дневно. Паралелно, и други компании, преку купување од домашни производители, учествуваат во ре-активирањето на трговските текови.
Клучната предност за купувачите е цената: венецуелската сурова нафта често е поевтина затоа што е тешка за преработка – погуста, потемна и со повисоко присуство на сулфур. Но токму вакви сорти се важни за дел од американскиот рафинериски систем: во САД работат 132 рафинерии што користат мешавини од различни видови сурова нафта, а околу 70% од рафинериските капацитети најефикасно функционираат со потешки сорти.
Сепак, и покрај поголемата понуда, ефектот врз цените на горивата не е веднаш видлив. Во регионот на Мисисипи, каде што вообичаено цените се под националниот просек, горивата сè уште поскапуваат, а според локалните споредби, пред актуелните геополитички случувања цената била пониска за речиси еден долар по галон. Пораката е јасна: дури и кога суровината е „поблиску“, конечната цена силно зависи од глобалното формирање на цените и нервозата на светските пазари.
Во индустријата, сепак, останува очекувањето дека кога ќе се стабилизираат геополитичките и пазарните притисоци, дополнителните количества од Венецуела би можеле попрво да се претворат во конкретна олеснителна мерка за потрошувачите – преку постепено спуштање на цените на бензинот и дизелот.
