Емоционалната отпорност не е особина со која децата се раѓаат, туку вештина што постепено се развива преку секојдневните искуства, односот со родителите и начинот на кој учат да се справуваат со предизвиците.
Иако многу родители сакаат да ги заштитат своите деца од разочарувања и непријатни чувства, токму можноста да згрешат, повторно да се обидат и притоа да добијат поддршка им помага да изградат самодоверба и емоционална сила.
Психологот и мајка, Џејми Блок, сподели шест едноставни совети кои можат да им помогнат на родителите да воспитуваат емоционално отпорни деца.
Првиот совет е да му дозволите на детето безбедно да греши. Наместо веднаш да интервенирате, оставете го само да се соочи со предизвикот, да ја почувствува фрустрацијата и повторно да се обиде.
Исто така, важно е да знаете кога треба да се повлечете. Бидете присутни и подготвени да помогнете, но не решавајте го секој проблем наместо детето.
Психологот советува родителите да поставуваат реални очекувања, бидејќи малите деца не можат секогаш да ги контролираат своите емоции и реакции. Тоа е природен дел од нивниот развој.
Наместо да очекувате детето секогаш да биде смирено, покажете му со сопствен пример како се справува со тешките емоции – како да се смири, длабоко да вдише и да ги прифати чувствата.
Подеднакво важно е детето да има сигурна средина во која слободно ќе ги изразува своите емоции. Не треба да чувствува страв дека ќе биде казнето затоа што е тажно, луто или исплашено, туку да знае дека сите чувства се природни и дозволени.
Последниот совет е родителите безусловно да ја покажуваат својата љубов. Детето треба да знае дека е сакано и кога ќе направи грешка, бидејќи љубовта и поддршката не смеат да зависат од неговото однесување или успеси.
Развивањето емоционална отпорност не значи дека детето никогаш нема да биде тажно, разочарано или исплашено. Целта е постепено да научи да се справува со предизвиците, да има доверба во сопствените способности и да знае дека секогаш може да смета на поддршката од своите родители.
