На 112-годишна возраст почина Витантoнио Ловало, кој важеше за најстар маж во Италија. Тој целиот живот го поминал во јужниот дел на земјата, работејќи како овчар и земјоделец и останувајќи поврзан со земјата што ја обработувал уште од младоста.
Ловало живеел во селцето Авилјанија, во провинцијата Потенца, а својот последен роденден го прославил на 25 март. Со земјоделство почнал да се занимава на 16 години, кога сакал да му помогне на семејството, а од земјоделските работи не се откажал повеќе од осум децении. Престанал да работи пред шест години, кога веќе имал повеќе од 100 години.
Во текот на својот долг живот ги доживеал и најтешките настани на 20. век. Бил мобилизиран за време на Втората светска војна, а потоа бил заробен од германските војници и депортиран на островот Родос. Таму останал во заробеништво до 27 ноември 1943 година.
Своите воени искуства ги запишал во лични белешки, кои им ги оставил на своите внуци и правнуци како сведоштво за војната и времето што го поминал во заробеништво.
Неговиот статус на најстар маж во Италија бил меѓународно потврден. Организацијата „LongeviQuest“ го ставила на 45-то место на светската листа на луѓе кои доживеале најмалку 112 години и 170 дена.
