Откако ресторан во Лезмо предизвика голема дебата со одлуката да го обесхрабри доаѓањето на семејства со деца помлади од седум години, приказната повторно го отвори многу поширокото прашање во Италија.
Рестораните не се единствени – понуда наменета исклучиво за возрасни сè почесто се појавува во хотелите, бањите и туристичките места, а во Венето дури се бара и отворање расправа за законско регулирање на таквата практика.
Случајот со ресторанот „Хостарија 2.0“ во Лезмо во последните денови предизвика бурни реакции. Сопственикот Алан Сампиетро ги отстранил детските столчиња и детското мени, а на страницата за резервации предупредил дека локалот не е прилагоден за деца помлади од седум години. Неговото видео имало два милиони прегледи, а во расправата се вклучила и градоначалничката на Лезмо, Сара Досола.
Сепак, случајот од Лезмо не е единствен. Како што уште летово пишуваше италијанскиот „Кориере дела сера“, понудата наменета само за возрасни сè повеќе е присутна во италијанскиот туризам, особено во Венето.
Трендот предизвика и политички реакции. Лаура Бесио, регионална советничка на Венето од партијата „Браќа на Италија“ и поранешна венециска функционерка задолжена за образование, побара ограничувањето на пристапот на децата да почне да се разгледува и на законодавно ниво.
Бесио смета дека е парадоксално што Италија истовремено се соочува со пад на наталитетот и демографска криза, додека децата, според неа, сè почесто се туркаат на маргините на јавниот живот. Таа се повика и на Конвенцијата на ОН за правата на детето и порача дека феноменот на хотели и угостителски објекти без деца заслужува сериозна расправа.
Слично размислува и Марко Марсеља од италијанскиот Форум на семејства. Ситуацијата ја сумираше со реченицата која привлече големо внимание: „Кучињата се дозволени, децата не“.
Примери има повеќе. Еден хотел во познатото термално одморалиште Абано својата понуда ја опишува како „Adult-Teen“, односно место кое прима гости на возраст од 13 години и постари. Целта, како што наведуваат, е на гостите да им овозможат мирна и опуштена средина.
Хотели само за возрасни има и во Језоло. Претставниците на туристичкиот сектор, сепак, предупредуваат дека сè уште не станува збор за доминантен модел, туку за нишен дел од пазарот.
Даниеле Миното, претставник на хотелиерите во Венеција, ја споредува оваа понуда со другите специјализирани туристички понуди. Хотелите, на пример, можат да бидат насочени кон одредени групи гости или да бидат „pet-friendly“, па понудата без деца се гледа како еден од начините за издвојување на пазарот.
Расправата се прошири и на плажите. Во Бибионе Пинеда постоел одделен дел од плажата каде што не бил дозволен пристап за деца помлади од 12 години. Таквото ограничување годинава е укинато, но Лоренцо Браида од здружението на концесионери на плажите тврди дека и понатаму постои побарувачка за негово повторно воведување.
Туристичкиот експерт Дамјано де Марки смета дека понудата треба да се набљудува и низ пазарната логика. Италија има огромен избор на сместување, па објектите само за возрасни засега значително не ги ограничуваат можностите за семејствата. Сепак, признава дека веќе не станува збор само за повремена појава. Таквата понуда станува сè посистематизирана, особено во термалниот и планинскиот туризам.
Токму тоа прашање повторно го отвори случајот со ресторанот од Лезмо. Неговиот сопственик тврди дека не ги мрази децата, ниту пак може законски да им забрани влез. Тој вели дека само сака јасно да покаже каков вид искуство нуди неговиот мал ресторан со 26 места – мирна вечера, пригушено осветлување и интимна атмосфера.
Градоначалничката на Лезмо смета дека одговорност имаат и родителите, кои треба да ги научат децата на однесување во заедничкиот простор. Сепак, таа го постави и прашањето дали поради лошото однесување на поединци треба однапред да се исклучува цела група и какво општество сакаме да создадеме. По дебатата се појавила дури и идеја за изработка на мапа на ресторани особено прилагодени за семејства со деца.
Така, расправата веќе не е само за еден ресторан и неколку непослушни деца. Таа отвора многу пошироко прашање: дали хотелите, рестораните и другите туристички објекти имаат право да нудат мир без деца или таквиот тренд води кон општество во кое децата стануваат непожелни на сè повеќе места?
